Συντάκτης: Stamatina Vathi

Ποίημα: Stamatina Vathi

28-5-2016

Θάλασσα μου αφρογαλανη που γλυκά μου χαϊδεύεις τα αυτιά,
άλλοτε με ήχους δύναμης και έντασης και άλλοτε με ήχους ηρεμίας και χαράς.
Που με συντροφεύεις στα μεγάλα ταξίδια του νου και με γαληνευεις στις τρικυμίες της καρδιάς.
Θύμισε μου τα μαθήματα ζωής που έχεις δώσει.

Μίλησε μου για τον πόνο, την χαρά, την αγάπη, την ζωή.
Πουλιά θαλασσοταξιδευτες παίζουν πάνω στον αφρό σου και σου φέρνουν νέα, μιλώντας για πόλεμο και ειρήνη, για καταστροφές και Αναδημιουργια.
Καράβια χαϊδεύουν την επιφάνεια σου!
Πόσα κρυμμένα μυστικά στα βάθη σου, πόσες ιστορίες στο όνομα σου!!
Φωτογραφία: Euaggelia Katsarou

20-4-2016

Δύο γελαστα μου μάτια, όμορφα μου χείλη!
Με θάρρος και θράσος αντικριστά απαιτείται ένα στόμα, ένα σώμα, ένα φιλί!
Πόσο σας καταλαβαίνω. Δύο ξένοι σε μια ψυχή.
Γλυκιά αναταραχή στο σώμα.
Έξαψη, άγνωστο.
Όχι στην παρερμηνειες, σκάβει τις ψυχές, χαράζει άσχημα αισθηματα, δημιουργεί ανασφάλειες, αμβλύνει διαφορές.
Ναι στην εμπιστοσύνη, στην καθαρότητα της ειλικρίνειας. Δεν ξέρουμε την διάρκεια σε τίποτα αλλά το λίγο ή το πολύ είναι ωραίο να το βιώνει κάνεις με ωραία αισθήματα, πανλευκη ψυχή.
Το ηθικό είναι αυτό που δεν κατάπατα τα θέλω του άλλου ή τα δικά σου!
Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

1-11-2016

Κόκκινη φλόγα, καυτή ζωή,
πάθος στα μάτια, φλογερό το φιλί.
Γυναίκα σειρήνα, κρυφά μυστικά,
ευαίσθητη συνάμα, δυνατή πυρκαγιά.

Άβυσσος στο βλέμμα, μυστικοπάθεια στην ζωή,
πολλές εικόνες, μεγάλη της ψυχής πυγμή.
Παράξενες συναντήσεις, ακραίες συμπεριφορές,
ή που θα την μισήσεις ή που θα γίνει της ζωής σου οι αναπνοές.

Καθάριο βλέμμα αλλά που κρύβει πολλά,
που έχει ματώσει αλλά έχει αγαπηθεί τρελά.
Μαχαίρι στην σκέψη, αληθινή στην καρδιά,
χωρίς να σε κοροϊδέψει, φεγγάρι στην νυχτιά.

Πλανήτες σαν στέμμα στο κεφάλι, αστέρια στα μαλλιά ,
αναπάντεχες συναντήσεις, μοιραίες με την πρώτη ματιά.
Να βλέπει το μέλλον μερικές φορές πολύ καθαρά,
να σου λέει να προσέχεις, λάβα θα χυθεί καταστροφικά.

Αθώο το γέλιο, Περιστέρι η ψυχή,
να έχει φτάσει στην άβυσσο, να έχει σκληρά πληγωθεί.
Αλλά ακόμα και το σκοτάδι να την έχει πάρει αγκαλιά,
να την προστατεύει, να την έχει κάνει δική του καρδιά.

Ένα φως, αχτίδα του ήλιου, στο γέλιο και στην συμπεριφορά.
Σκοτάδι και φως μαζεμένο μέσα στην δική της θωριά.
Μια νέα Πηνελόπη, χωρίς Βασίλειο αληθινό, με έναν μάντη στο βλέμμα, με μια Δάφνη στον καρπό.

Ένα νυκτόβιο πουλί της νύχτας να την συμβουλεύει σοφά,
να θέλει με ελευθερία η ψυχή της να τραβά.
Κόκκινη φλόγα, νερό στην ματιά.
Αγέρας στην κώμη, μακριά ξέπλεκα μαλλιά.

Stamatina Vathi

4-4-2017

Σταμάτησαν οι αετοί να πετούν. Τώρα έχουν σειρά οι λύκοι που με σύμμαχο το μαύρο βελούδο της νύχτας άρχισαν να ουρλιάζουν. Τα άστρα κάνουν πιο απόκοσμη την εικόνα. Και ένα φάρος μακρινός προσπαθεί να σκίσει το σκοτάδι της νύχτας ανταγωνιζομενος τα άστρα!
Που είσαι ? Που είσαι ρωτώ.
Με τα φτερά των αστεριών ψάχνω να σε βρω.
Λύκος και αετός, ήλιος και φεγγάρι.
Κάτι απόκοσμο από προηγούμενη ζωή.
Δύο εραστές αγαπημένοι.
Η νύχτα σύμμαχος στο μυστήριο των ψυχών που ο φάρος φωτίζει.
Σε αγαπώ.

Poem: Stamatina Vathi

26-11-2017

Ήλιε μου,
Και εάν η καρδιά μου σκίζεται ματωμένη, στα βουνά του πόνου, αιματοκυλισμένη,
και εάν η ψυχή μου σέρνεται προδομένη στις θάλασσες του κάτω κόσμου, χτυπημένη,
άραγε μου άξιζε αυτό;
Και εσύ Σελήνη μου, μητέρα,
υπαρκτή πριν από την γη, πλανεύτρα,
μυστική μου δασκάλα και παρέα, πες μου,
άραγε μου αξίζει αυτό;
Ποτίζω δάκρυ, ψυχής αίμα,
το κάνω χώμα, το κάνω αγέρα,
εγώ παιδί από τα σπάργανά σας,μια θυγατέρα,
και σας ζητώ :
Πάρτε μου την πίκρα από την καρδιά και το μυαλό.

Δώστε μου αγέρα, δώστε μου φωτιά, δώστε μου νερό, γη ελευθερίας με μια θωριά.
Μυστική ιέρεια, προδομένη, με ψυχή στον Αδη, καταπατημένη, σας παρακαλώ.
Διώξτε την προδοσία, διώξτε την ψευτιά, όλο τον βόρβορο με μια ματιά.
Δώστε φως, δώστε σκοτάδι, γίνετε Φτερά, αστέρια μες στο βράδυ.
Ήλιο, φεγγάρι πάνω στην σάρκα,
αχτίδες πίστης στης ψυχής τα προδομένα άκρα.
Φως, αγάπη, λατρεία, αλήθεια ,
ψυχή μου μην κλαις, στης ψευτιάς τα δίχτυα.
Κοχλάζει το αίμα, φωνάζει η ψυχή,
η καρδιά επαναστατεί, θα ελευθερωθεί,
την αξία την πραγματική θα βρει.
Αγάπη, ζωή αληθινή.

Poem: Stamatina Vathi, ?

16-9-2016

Φεγγαρένιε μου αντάρτη, που θυμώνεις με κάθε μου πράξη,
κάθε λόγο, κάθε ουσία, κάθε μικρή μου κατά την γνώμη σου ανοησία.
Κοίτα τα μάτια μου πως σε κοιτάνε, πως για εσένανε ρωτάνε.
Κάρβουνα αγάπης να γινούνε μες στην αγκαλιά σου να καούνε.

Η ματιά σου κρυμμένη μες το μυστήριο,
να νομίζεις ότι είμαι ένα θύμα, προσφορά σε θυσιαστήριο.
Πολλές φορές αυτό που βλέπεις, μπορεί αυταπάτες στην λογική σου να θρέφεις,
η αλήθεια είναι διαφορετική από ότι εσύ νομίζεις ότι θεωρείς.
Τα φαινόμενα απατούν και την ουσία κρύβουν για τα μάτια να μην δουν.

Ας μην μου έχεις εμπιστοσύνη,
ας μην μου δίνεις την σημασία που μου αξίζει.
Η σκέψη μου είναι μαζί σου,
Θέλω να γελάς με την ψυχή σου.
Είσαι μια πανσέληνος της καρδιάς μου,
μια ξαφνική σελήνη της ματιάς μου.
Καταλαβαίνω περισσότερα από όσα νομίζεις,
η ψυχή μου σε σκέφτεται και ας εσύ σημασία δεν μου δίνεις.
Αν και ξέρω πως την καρδιά σου μες στα χέρια μου και στην ψυχή μου θα ορίζω.

28-7-2016

Stamatina Vathi

Είμαι ερωτευμένη με το σκοτάδι των ματιών σου.
Με το μυστήριο της νύχτας.
Με το φως του φεγγαριού.
Η έλξη είναι τεράστια. Μέχρι το σύμπαν φτάνει.

Ποίημα: Stamatina Vathi

7-10-2017

Βλέμμα στο βλέμμα, γέλιο ανεπαίσθητο, γλυκό.
Μαύρο βελούδο, κόκκινο τριαντάφυλλο, σταγόνες του έρωτα στην καμπύλη του στήθους,ζωγραφιστό.
Δάχτυλα που αιωρούνται , χρυσαφένια σύννεφα, σε έναν κόσμο ονειρικό.
Και οι αναπνοές να αναμιγνύονται, σταγόνες γεύσεις να γίνονται, κομμάτια φωτιάς να εκσφεδονίζονται,
σάρκα βελούδο το ένα και το αυτό.

Καμπύλες, γλουτοί, καρποί ευωδιαστoί,
ήχοι δυνατοί,μάτια καυτά,
αίσθηση διεισδυτική.
Ωμοι γυμνοί, διεγερτικοί, υπόκωφοι ρυθμοί,
μπλουζ με βραχνή φωνή.
Φώτα χαμηλά, σιωπηρά λάγνα ουρλιαχτά,
μια υπέρτατη ηδονή, φωτιά.
Βαρύ αισθησιακό σκηνικό,
κραυγή για νέο ξεσηκωμό.

Και ένα αραχνοΰφαντο πέπλο να σκεπάζει το κάθε τι γυμνό.
Σώμα στο σώμα, αφή στην αφή, ματιά στην ματιά, η απορρόφηση είναι μέχρι της ψυχής την καρδιά.
Και τα πέταλα από το κόκκινο τριαντάφυλλο, να καταπατούν τον θάνατο, να γίνονται ζωή,
μαύρο βελούδο, αναπνοή δυνατή.
Η ψυχή να φωνάζει διαπεραστικά
και οι χτύποι μετά από ένα εκρηκτικό κρεσέντο, να ηρεμούν σε μια αγκαλιά.
Φιλιά.

Poem : Stamatina Vathi

12-3-2018

Θα’θελα να με κοίταζες βαθιά μέσα στα μάτια σαν να ήταν η τελευταία στιγμή.
Θα’ θελα να μου έλεγες καλημέρα με ένα ολόγλυκο φιλί.
Θα’θελα να ήσουν ο ήλιος μου το κάθε πρωί.

Να με πας σε μακρινά πελάγη,
να με ταξιδεύεις σαν καράβι στην ζεστή σου αγκαλιά.
Να μου λες τραγούδια αγάπης ψιθυριστά, χαϊδευτικά στα δικά μου τα αυτιά.
Να με παίρνεις από το χέρι σαν να είμαι μικρό παιδί.
Να μου μιλάς με ειλικρίνεια, να μου δίνεις μεθυστικό χάδι στο κορμί.

Θα’θελα σαν ζευγάρι από δελφίνια να κολυμπάμε στον ωκεανό που λέγεται ζωή.
Θα’ θελα, θα ‘θελα γλυκό μου αγόρι να είμαστε ΈΝΑ, καρδιά και ψυχή.
Φεγγάρι, τραγούδι, πέλαγος χαράς ολάκερο η κάθε μας στιγμή.
Νερό γάργαρο που τρέχει ο χρόνος, χάδι, κόκκινο γευστικό κρασί.

Poem : Stamatina Vathi

12-3-2018

Μύριζε χορτάρι και χώμα.
Λουλούδια σπαρμένα, ανεμώνες και χρώμα.
Πατημασιές αιώνων και αιώνων
πάνω στης άγιας γης το γιόμα.
Ένα γλυκόψαλτο τραγούδι ύφαινε τον αγέρα
και τα πουλιά παιάνιζαν εμβατήρια για παρέα.
Μια φιγούρα καθόταν μονάχη σε μια πέτρα,
έλεγε τα μυστικά της στου κάμπου τα αερικά,
έλεγε χρυσοψιθυρίσματα στου ήλιου την καυτή αγκαλιά.

Ο ζωγράφος είχε ρίξει όλα τα χρώματά του στον καμβά επάνω.
Πιτσιλίσματα πολύχρωμα, κεντήματα, της ζωής χίλια μύρια καλούδια, θεϊκά σκιρτήματα, πετράδια στου ουρανού τον θρόνο κάτω.
Και οι νύμφες το είχαν ρίξει στον χορό
από τις γλυκολαλιές μιας φλογέρας,
γεύοντουσαν την φύση με την παρέα του Πανός.

Κόρη όμορφη που τρέχει ο νους σου??
Τι σκέφτεσαι?? Τι γυρεύεις???
Τι το μυαλό σου επιθυμεί?? Σε τι ταξίδια φεύγεις ???
Είναι ένα μυστικό που το διαχέει ο αγέρας,
που το στολίζει ο ήλιος κάθε πρωί και το φεγγάρι το αγκαλιάζει με αγάπη περισσή.
Τόσο πορτοκαλί, τόσο ροζ,
η καρδιά σου σκιρτάει με το χάδι από του ήλιου το φως.

Έχεις έναν μαίανδρο στο γαλάζιο φόρεμα σου,
νησιά πετράδια στα μαλλιά σου,
μια ολάκερη ιστορία είναι γραμμένη στο πρόσωπό σου,
θεούς, αστέρια και ακτές στο μέτωπό σου.
Τι σκέφτεσαι άραγε?? Τι??
Οι μέλισσες σαν λουλούδι σε λατρεύουν
και οι νύμφες για εσένανε χορεύουν.
Η θάλασσα σε έχει αγκαλιασμένη
και είσαι από αιώνες και αιώνες προικισμένη.
Τι σκέφτεσαι ??? Τι????