Θα ήθελα τόσο πολύ να σε αγγίξω

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

29-1-2017

Θα ήθελα τόσο πολύ να σε αγγίξω,
να μυρίσω αέρα, να φιλήσω φωτιά,
να δω δύο μάτια κάρβουνα,
της ψυχής μου σκοτεινά μυστικά.
Σάρκα ολέθρια, καταδυναστευτικιά,
να τρέμει σαν φύλλο του φθινοπώρου, ανατριχιαστικά.

Πουλιά του αγέρα η ματιά μου,
χείλη ερεθιστικά.
Καράβι με ανοιχτά πανιά,
να αρμενίζω στην αγκαλιά σου,
να δίνω φιλιά της αβύσσου στα μαλλιά σου,
να ανατίναζω οχυρά.

Φύσα αέρα, δώσε φωτιά,
ένα ματόκλαδο ευχή σου ζητά.
Πάνω στο ακροδάχτυλο, σταγόνα ιδρώτα και εσύ,
βουρκωμένοι καθρέφτες, ανάσες ζωής,
ημίφως, πάθος, λικνιστικό τραγούδι,
κόκκινο του πόθου κρασί σου ζητεί.

Και η σάρκα να καίει,
δροσερό αεράκι να κλαίει.
Να παραπαίει, πάνω στα στήθη να γέρνει,
γλώσσα στη γλώσσα, αφή στην αφή.
Φίδια στριφογυριστά, χωρίς υπομονή.
Ένα γεράκι πετάει, μια καρδιά φρουρεί και κατέχει.

Ώμοι τορνευτεί,
ασυδοσία, πλεονεξία,
γλουτοί θεϊκοί.
Αγώνας χωρίς τέλος, θόρυβοι εξουσιαστικοί.
Ένα κρεσέντο, ένα τέλος,
καινούρια αρχή.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by