Ολόδροσες δροσοσταλίδες Ι , ΣΤ

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

Παραμύθι : Ολόδροσες δροσοσταλίδες.
Συγγραφέας :Stamatina Vathi

Κεφάλαιο Πρώτο ΣΤ

” Ω γιατί στεναχωριέσαι Μαρία μου μικρή ???
Γιατί δακρύζεις και την καρδούλα σου ραγίζεις?
Πετάω ψηλά, χάνομαι μέσα στα σύννεφα, τιτιβίζω με τα άλλα τα πουλιά.
Βλέπω ανθρώπους πολλούς, ζώα, φυτά, διασχίζω θάλασσες και αγρούς
και αυτό που κατάλαβα τελικά πρέπει την ευτυχία να την ψάχνεις στα πράγματα τα απλά.
Η Μαρία άνοιξε ακόμα περισσότερο τα μάτια της.
“Ευτυχία??” το ρώτησε.
“Ναι” της είπε και συνέχισε :
” Σκέψου εμένα. Είμαι τόσο ελάχιστο, τόσο μικρό αλλά πετώ, φτάνω μέχρι τον ουρανό.
Η βροχή με εξασθένησε πολύ, το ίδιο και ο αγέρας και όλη αυτή η καιρική εναλλαγή, αλλά παρ’ όλα αυτά συνεχίζω μέσα στην ζωή.
Δεν το βάζω κάτω, είμαι ένας πολεμιστής “.
” Σου φέρνω νέα, έχει πολλά ο Θεός για να σου πει.
Όλα είναι φτιαγμένα με σοφία αληθινή αλλά υπάρχουν και λάθη, υπάρχουν και απώλειες, η διαδρομή πρέπει όμως να συνεχιστεί, να ολοκληρωθεί “.
Η βροχή είχε καθήσει και κρυφάκουγε και νευρίαζε ακόμα πιο πολύ. Μα κανένας δεν την άκουγε??!!! Ούτε καν αυτό το μικρό πλάσμα??!!!
Έριξε πιο πολλές πιτσιλιές στα φτερά του , βροντές και αστραπές στο κοίταγμά του.
Ήθελε να κάνει την παρουσία της πιο αισθητή.
Μιλούσαν σαν να μην ήταν αυτή εκεί.

20-4-2018

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by