Μου λείπεις τόσο, η μορφή σου, η ύπαρξή σου, η φωνή σου

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

29-6-2016

Μου λείπεις τόσο, η μορφή σου, η ύπαρξή σου, η φωνή σου.
Τόσο άγνωστος αλλά και τόσο οικείος για εμένα.
Η γραφή σου ανάγκη για την καρδιά μου, αναπνοή για την ψυχή μου.
Σε ρωτώ: Μωρό μου γιατί θέλεις να γράψω;
Και μου απαντάς: για τα αστέρια.

Τα αστέρια, τους φίλους της παιδικής μου ηλικίας αλλά και τους συντρόφους των μυστικών μου, τους διαχρονικους γνώριμους μου.
Εκεί που κάνω κατάθεση ψυχής και γίνεται ένα η ματιά μου κοιτώντας τα.
Ήθελα να σου πω: Ξέρεις βρήκα ένα πεφταστέρι, ένα σκοπό ζωής, έναν άντρα καρδιάς και μεγάλης ομορφιάς.

Στα μάτια μου είσαι ο ομορφότερος, ο καλύτερος, ο θαυμαστότερος.
Είσαι το αστέρι που με συντροφεύει την νύχτα ακόμα και όταν δεν είσαι δίπλα μου.
Η υπομόνη σου, η γλυκύτητά σου αλλά συγχρόνως και η αρρενωπότητά σου.
Ένας έναστρος ουρανός που σκοτώνει το έρεβος.
Ένας Θεός που αποφάσισε να μείνει στην αγκαλιά μου
και το βράδυ να με φωτίζει και να με μαγεύει.
Να με κάνει ένα με τον αιθέρα, να με εξαϋλωνει και να με απογειώνει μαζί.

Το δικό μου αστέρι.
Αποφάσισα να το ονομάσω Αληθινός.
Θέλω να το βλέπω και να το θαυμάζω.
Να είναι πέρα έως πέρα φωτεινός και πραγματικός.
Όταν υπάρχει αλήθεια και αγαπάς τον άλλον αγαπάς και τα ελαττώματά του.
Αλλά αυτά θέλω να είναι πάθη δημιουργίας και όχι καταστροφής.
Γιατί εγώ θέλω να το θαυμάζω το δικό μου αστέρι και όχι να μου ραγίζει την καρδιά.
Θέλω να το κοιτώ με περηφάνια και να λάμπω σαν όλα τα αστέρια της νύχτας από αγάπη.
Είναι το δικό μου άστρο, η ουσία της ύπαρξής μου, η ανάγκη της ψυχής μου, τα παραναλωμα του κορμιού μου, ο ζωτικός μου, ο Αληθινός. Ο Κύριος ο δικός μου.

Φωτογραφία: Makis Bitos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by