Λόγια που πεθαίνουν, πράξεις που καίνε

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

3-9-2016

Λόγια που πεθαίνουν, πράξεις που καίνε.
Μέσα στα σκοτεινά της ψυχής τα σοκάκια,
με τα μάτια δακρυσμένα από της αγάπης τα αδιαφιλονίκητα μεράκια.
Μια μουσική με παραφωνία, από της ψευτιάς τις νότες, την ασυδοσία.

Μια αλήθεια να φουντώνει, να τραυλίζει, της καρδιάς το μυαλό να τριβελίζει.
Να χάνει τον δρόμο, να παραπαίει, σε αδιέξοδα να φτάνει, από παράπονα να θεριεύει.
Φλόγες της ειλικρίνειας να γιγαντώνουν, από τον άνεμο της αλήθειας να στεριώνουν.

Δύο ψυχές στο σκοτάδι με μόνο φως της αγάπης το φεγγάρι.
Είναι για δυνατές καρδιές και αληθινά ερωτευμένες αυτές οι πληγές.
Θέλει θράσος, θέλει θάρρος, θέλει τόλμη και ελπίδα.
Θέλει αλήθειες, θέλει θυσίες, θέλει του έρωτά αληθινές μαγείες.

Είναι αγώνας από τους λίγους.
Για μαχητές των άκρων, των μεγάλων ελπίδων.
Πίστη ακράδαντη στα ουράνια.
Αγάπη αληθινή να φτάνει μέχρι τα άστρα.
Θέλει να δίνεις χωρίς να παζαρεύεις.
Η τσιγκουνιά στα συναισθήματα και το εμπόριο τους είναι τέλος μιας καρδιάς και ο ευτελισμός τους.

Φωτογραφία: John Gill

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by