Κόκκινο το χρώμα που σε φαντάζομαι, του πάθους, της φωτιάς

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

6-6-2016

Κόκκινο το χρώμα που σε φαντάζομαι, του πάθους, της φωτιάς.
Θέλω να χαθώ μέσα στην αγκαλιά σου σαν ένα μικρό πουλί που η βροχή του έχει πληγώσει τα φτερά του.
Τα μάτια μου να βλέπουν την λατρευτή μορφή σου, να σε θαυμάζω, να σε αγαπώ, να σε λατρεύω.

Η ψυχή μου κατάλευκη σαν το απάτητο το χιόνι, ένα Περιστέρι στην καρδιά σου.
Δύο ματιά μόνο για εσενα, δύο χείλη να περιμένουν τα δικά σου χείλη για να αναστηθούν.
Όπως το χώμα ζητάει το νερό ή ανάγκη μου, για να ανθίσει η φύση, να ανθίσω και εγώ.

Να ακούσω το γέλιο σου, να με αναστατώνει.
Να σε γευτώ, να σε μυρίσω.
Να σου υποταχθώ σαν μια σκλάβα στον αφέντη της.
Να σου μιλήσω σαν μια Βασίλισσα στην καρδιά σου!
Να ακούσω τους χτύπους της καρδιάς σου, να γίνω ένα με την ψυχή σου!!!
Σε σκέφτομαι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by