Μην με πληγώνεις με τις λέξεις

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα :Stamatina Vathi

15-6-2016

Μην με πληγώνεις με τις λέξεις, αισθάνομαι τόσο λεπτή στην ψυχή μου έως αέρινη.
Γίνεται άνεμος, γίνεται βροχή, γίνεται καταιγίδα, γίνεται βροντή.
Ένα με το στερέωμα, ένα με την ζωή, είναι η ψυχή που σε σκέφτεται και σε αποζητεί.

Είμαι τόσο γήινη, τόσο φαινομενικά απλή.
Είσαι τόσο ουράνιος, τόσο υπερβατικός, τόσο άπιαστος, τόσο διαφορετικός.
Πατάω στο χώμα, μυρίζω την βροχή, ζω το σήμερα, ελπίζω στην λογική.
Πόσο διαφορετικοί και πόσο αληθινοί. Μην με πληγώνεις, θα φύγω το πρωί.

Κάθομαι και σε αγναντεύω, σε βλέπω από ψηλά.
Μέσα σου χάνομαι, στην αετίσια σου μάτια.
Μην με υποβιβάζεις, μην με περιγελάς.
Είμαι η γη που σε προσμένει, η γη που σε αγαπά.
Είμαι το νερό του κόσμου που σε ξεδιψά.
Αγαπά με λεβέντικα και όχι υστεροβουλικά.

Είμαι η ηλεκτρική εκκένωση, είμαι η τάση η δυναμική.
Θα γίνω το τραγούδι σου, η αναπνοή.
Είμαι η σταγόνα, είμαι η πηγή, είμαι η λατρεία σου που σου δίνει πυγμή.
Ένα με το στερέωμα, ένα με την ζωή, είναι η ψυχή που σε σκέφτεται και σε αποζητεί!

15 Ιουνίου

Φωτογραφία:Lindberg

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by