Ένα σώμα όλο καμπύλες

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

21-7-2016

Ένα σώμα όλο καμπύλες να φανερώνει την δύναμη, την ευφορία την απόλυτη μυσταγωγία.
Ω γυναίκα εσύ λατρεμένη, δύο χέρια σαν λουλούδια, κόκκινο του πάθους το φουστάνι, σαν Φλόγα της ζωής, μια οπτασία Θεϊκή.
Ενα κόκκινο μαντήλι ριγμένο σαν φωτιά από το κορμί σου, το εκρηκτικό.
Είσαι ολόκληρη μια πυρκαγιά, μια του Ήλιου κόρη, σε μια μεγάλη πεδιάδα, που αποζητά τα πόδια σου να γευτεί, να πατάνε πάνω της να ονειρευτεί.

Κάθε άντρας θα ‘ θελε στην θέση της πεδιάδας να βρεθεί.
Να ήταν αυτός το χώμα κάτω στην γη.
Να ήταν τα λουλούδια γύρω σου, κάθε πλάσμα και αερικό, να σε μυρίσει, να σε αισθανθεί, να σε χαϊδεύσει,να σε ερωτευτεί.
Σαν αέρινες κινήσεις της φλόγας το περπάτημά σου να μπορούσε μεμιάς να σε είχε στην αγκαλιά του.
Να έβαζε τα χέρια του γύρω από την μέση, να σου χαϊδεύε όλες τις ολόγλυκες καμπύλες σου με όλη του την ζέση.

Να λικνίζει το κορμί της αυτη σαν τα στάχυα στον αέρα, λίγο τον ώμο, λίγο τα χέρια σαν καταιγίδα, σαν φοβέρα.
Δύο πόδια σαν δέντρα, με καρπούς πλαισιωμένα.
Να κόβουνε τα στάχυα, όπως κόβουν την ανάσα.
Αυτός δυο χέρια σαν ταναλιες να την γυρίζουν, στρυφογυριζουν, να ζητάνε και άλλο, να μην χορταίνουν να την αγγίζουν.

Να ακουμπούσε το στήθος του επάνω να αισθανόταν τα βουνά σου με λατρεία, με τεράστια επιθυμία.
Να γινόταν ένα με την φλόγα σου, να καιγόταν, από την κάψα του κορμιού σου να πυρωνόταν.
Να ρουφούσε την γλύκα σου σταγόνα σταγόνα, να σου έδινε το μέσα του είναι του, να απορροφόταν.
Και μετά όταν οι δύο ψυχές γινόντουσαν ένα μέσα στου κάμπου τις στιγμές, να γινόσασταν δύο του Ήλιου συνεχιστές, δύο κορμιά σαν μια ουσία, μια αξέχαστη ιστορία.

Πίνακας: Σέργιος κοκκορης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by