Θα ‘θελα να ήμουν αγέρι

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

12-6-2016

Θα’ θελα να ήμουν αγέρι που σου χαϊδεύει τα μαλλιά,
να σου τιτίβιζα στο χέρι σαν πουλί του νοτιά.
Ένα δέντρο του χειμώνα για να σε πλέξω στην αγκαλιά,
να σου πω ένα τραγούδι για την αγάπη μου στην ξενιτιά.

Να σου χαρίσω όλου του ουρανού το απέραντο,
να σου ζωγραφίσω όλης της γης τα πολύχρωμα φιλιά.
Να γίνω πέτρα να καθίσεις στο διάβα σου,
γάργαρο νερό πηγής που ξεδιψά.
Ίσκιος να σε προφυλάω από του ‘Ηλιου την καυτή ανάσα του και φεγγάρι να σε γλυκαίνω με το φέγγος στην στράτα σου.

Καθώς νυχτώνει να είμαι η πορτοκαλόχρυση σκέπη σου,
να σε συντροφεύει στις σκέψεις του μυαλού σου τις μακρινές.
Να σου σιγοτραγουδάω την αγάπη μου, στου ουρανού την μεγάλη του θωριά, παρέα με τον άνεμο και τα ξωτικά.
Το χρώμα του η καρδιά μου που σε περικλείει, που σε λατρεύει και σε ενισχύει.

Και καθώς το φως να απομακρύνεται να είμαι το αστέρι που σου δίνεται.
Φυλαχτό στα ταξίδια σου, συντροφιά στα ξενύχτια σου.
Μια θεά στο ποτήρι σου, κρασί που ζαλίζει και σε ποτίζει,
φιλώντας τα χείλη σου, ρουφώντας την ζέση σου και ανασταίνοντας κάθε ελπίδα και λαχτάρα στην σκέψη σου.

Φωτογραφία: konstantinos Veliotis

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by