Ποίημα : Stamatina Vathi
31-8-2016
Σε τόσους ρόλους χαμένοι.
Ψυχή που παραπαίει, ζωή που αναρωτιέται τι είναι ψεύτικο και τι αληθινό,
να σιγοκλαίει.
Ένας καθρέφτης ο μάρτυρας της καρδιάς,
με μόνο τα μάτια φώτα της αλήθειας,
φανάρια καθρέπτες μιας πονεμένης μοναξιάς.
Αγάπη σε δόσεις, ψυχή σε ταλαντώσεις.
Από το μηδέν στο άπειρο και ξανά πάλι μηδέν σε δύσκολες επιπτώσεις.
Σχέσεις σε απροσδιοριστία, καρδιές στην αχαριστία.
Μόνο η αλήθεια αντίδοτο σε όλα.
Φωτιά.
