Τα άνθη της Παυλώνιας

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Poem : Stamatina Vathi

29-3-2019

Πορφυρό μου πουλί, αθάνατο, γλυκό, όπως η ψυχή,
έλα κάθησε κοντά μου,
να σου πω τα μυστικά μου.
Άτρωτο μπαούλο σκαλίζω,
για τα πλούτη από την καρδιά μου να ορίζω.

Τα άνθη της Παυλώνιας με χαϊδεύουν,
ρίζες βαθιές, αποθεωτικές,
με αποπλανούν, με λατρεύουν.
Με της φλόγας ζέση από τα φτερά σου φτάνω μέχρι το ουράνιο άγγιγμά σου.

Τόσο λιλά, τόσο πορφυρό, με μύρο και αθανασία τορνευτό,
έλα πες μου ένα τραγούδι, δώσε μου της ψυχής φλογερό λουλούδι.
Δώσε μου γλωσσολαλιά, χέρια πεφταστέρια, αιώνια φωτιά.

Χέρια πουλιά, στόμα φωτιά, σκέψη σπείρα χρυσοστολισμένη, ψυχή από αστέρια καμωμένη.
Το μπαούλο το λαξεύω και όλα τα αποστάγματα του μυαλού και της καρδιάς μαζεύω.

Τα άνθη έγιναν ένα με τα μαλλιά,
λιλά κλωστές το κάθε “σε αγαπώ”, μια καρδιά.
Πλέκω μες τον Γαλαξία, κάθε μάτι, κάθε ύπαρξη, να σε σκέφτεται με λατρεία.

Πίνακας : Apostolos Holevas

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by