Δυο ζωές, δυο καρδιές…

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Poem : Stamatina Vathi

Δυο ζωές, δυο καρδιές…
20-5-2019

Δυο ζωές, δυο καρδιές,
ομόκεντροι κύκλοι, πληγωμένες ψυχές.
Είχαν χαθεί μέσα στον κυκεώνα της ζωής,
ψάχνοντας να βρουν έναν ώμο,
μια υπόσχεση μιας αρχής,
κάτι να τους επαναφέρει το χτυποκάρδι και τον ήλιο της νέας αυγής.

Σύρματα και ελάσματα, μέταλλα σε τήξη, κράματα.
Είχαν σκληρύνει, είχαν γίνει ανθεκτικοί,
αλλά περιπλανιόντουσαν αναζητώντας ένα χαμόγελο να τους γλυκάνει κάθε πληγή,
να δώσει το έναυσμα να σκιρτήσει η καρδιά που ήταν νεκρή.

Έκλαιγαν, έκλαιγαν στην σιωπή,
ζήταγαν το χάδι,
το γέλιο βάλσαμο στην ψυχή.
Και το δάκρυ έγινε ρυάκι, έγινε ποτάμι, φαινομενικά λείο αλλά με δυνατά κρυφή τυρβή.
Αντάρτευε και μονολογούσε και ώρες ώρες εκκωφαντικά την συντροφιά αναζητούσε.

Και όπως τα δύο βλέμματα έγιναν ένα μια ξαφνική στιγμή,
ομόκεντροι κύκλοι από τα βοτσαλάκια του έρωτα που έπληξαν την επιφάνεια την ατάραχα φαινομενική,
οι κύκλοι έγιναν ένα,
ταλάντωση και δόνηση σεισμική.

Σπείρες οι στιγμές ,
υποχωρήσεις και θέλω, δυνατές.
Ένα χαμόγελο γλυκό, ένα δάκρυ, ένα συγνώμη, ένα Σε αγαπώ.
Μια αγκαλιά,
ένας ώμος να γύρουν το κεφάλι μετά από ένα μεταξύ τους καυγά.

Ήταν διαφορετικοί,
σταγόνες στην δική τους πορεία.
Αλλά αγαπιόντουσαν πολύ,
εκκωφαντικά σιωπηλά και αληθινά,
κύκλοι σε σύζευξη και πραγματική αλληλουχία.

Έλα πάρε με αγκαλιά…
Άσε με να γύρω στον ώμο σου,
να σου δώσω δυο φιλιά.
Άκου, άκου την καρδιά πως χτυπά.
ΡΥΘΜΟΣ και καρδιοχτύπι,
δυο καρδιές σε μια.

Πίνακας : Olivia Afionis

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by