Εδωσε ψυχή, ψυχή φωτιά

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Poem : Stamatina Vathi

30-9-2018

Εδωσε ψυχή, ψυχή φωτιά,
μάτια καστανόμαυρα, βελανίδια φωτεινά,
που τα είχε κεντήσει η βροχή,
ίσως ένα δάκρυ πετράδι που βγήκε από την ψυχή.

Και η κουκουβάγια φώναζε, φώναζε πολύ,
για μια χαμένη από τον αγέρα λογική.
Αλυσίδα γλυκιά από του έρωτα τα μελιστάλαχτα φιλιά
και η καρδιά χτυπούσε, χτυπούσε δυνατά.

Ένας δρυοκολάπτης έδινε ρυθμό,
πανω στης βελανιδιάς τον γερό κορμό,
όπως ήταν οι χτύποι του για αυτή,
οι σκέψεις του, οι αισθήσεις του, η αναπνοή.

Βελανίδια, χώμα πρόσφορο, αλήθειας σπέρμα,
να τα αποζητάς γλυκά, ανατριχίλα στο δέρμα.
Ηλιαχτίδα του Οκτωβρίου στα μακριά της μαύρα μαλλιά,
καρπός που λάμπει, ερωτική δροσοσταλιά.

Και ο εγωισμός τον τυραννούσε,
σύννεφα μαύρα που την ψυχή του σκληροσκιρτούσε.
Αλλά πάει, πάει η λογική, πάει το μυαλό, σε άλλο ουρανό, σε άλλη γη.

Θέλει να ακουμπήσει αυτά τα σκούρα διαμάντια,
να φιλήσει την σταλιά, βροχή στα μάτια.
Να την πάρει μια αγκαλιά,
να νιώσει το κορμί της, καυτά φιλιά.

Αλυσίδα από αγάπη, φύλλα του φθινοπώρου στο κρεβάτι.
Φωτιά που δυναμώνει η καταιγίδα,
κεραυνός και ηλιαχτίδα,
πυρπολητές της λογικής χωρίς ελπίδα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by