Όπως γλυκοασήμιζε ο ήλιος πάνω στα μάρμαρα του Ποσειδώνα

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Poem :Stamatina Vathi

6-6-2018

Όπως γλυκοασήμιζε ο ήλιος πάνω στα μάρμαρα του Ποσειδώνα,
ενάς πελαργός έδωσε ένα χάδι στης θάλασσας το μπλε το χρώμα.
Έδωσε φιλί, ένα άγγιγμα πάνω στων αφρών την κοσμοσυρροή
και οι αχτίδες είχαν μεγάλη στο χορό αντοχή.

Τα κύματα το είχαν ρίξει σε ένα ήσυχο αγκυροβολητό
και ένα τραγούδι από σειρήνες καλούσαν για ένα παλικάρι γνωστό.
Ακουγόταν που και που ένας καλπασμός,
ένα κλάμα, ένα παράπονο στο φως.

Μια γοργόνα είχε χάσει εδώ και αιώνες τα δυο του τα μάτια
και μια τρίαινα είχε τρυπήσει στο σκαρί της πατρίδας του τα άγρια χάδια.
Ένα πέταλο που χτυπούσε με πείσμα το χώμα,
δίπλα στους κίονες να αγναντεύει του βοριά το ντέρτι μέχρι το γιόμα.

Αχ Βουκεφάλα μου φίλε καλέ,
το δάκρυ της γοργόνας στέρεψε,
έγινε χώμα πάνω στο ναό εδώ ψηλά, αφιέρωμα στον Θεό της θάλασσας,
να αγναντεύει από μακριά.
Έγινε τρικυμία, έγινε ηρεμία,
έγινε μνήμη και παράπονο,
έγινε δάκρυ, χώμα ιερό,
ιερή μου Ελλάδα πόσα σου χρωστώ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by