Χνώτα, ανάσες, καυτή μουσική

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Poem : Stamatina Vathi

3-9-2018

Χνώτα, ανάσες, καυτή μουσική,
ιδρώτας που καίει πιο πολύ το κορμί.
Ανατριχίλα, πάθος, ήχος βαθύς,
κάτι που σέρνει μεθυστικά την κάθε χορδή.

Πόνος οξύς, μεθύσι ψυχής
παράπονο φλόγα, βλέμμα κάρβουνο και ουίσκι μαζί.
Και το κοντραμπάσο να συνοδεύει την καρδιά σε μια αναζήτηση φυγής.

Στάζει αίμα, αίμα από πληγές,
κλαίει, κλαίει για συναισθήματα του τώρα από χτες.
Θυμάται, θυμάται χαμόγελα, λέξεις, φιλιά,
λόγια που στάξανε δηλητήριο στην καρδιά.

Έχει χαθεί, έχει χαθεί σε ένα δωμάτιο με καπνό
και κλαίει με παράπονο πάνω στις τέσσερις χορδές από εικόνες από το παρελθόν.
Δάκρυ που γίνεται νότα,
που χτυπάει με τα δάχτυλα μνήμες που γίνανε εφιάλτες και άσχημα όνειρα.
Αλλά αυτός τα ξορκίζει με ήχο βραχνό,
άνθρωπος που καταπάτησε τον Άδη πουλώντας ότι είχε πιο ακριβό.
Και η ψυχή τραγουδάει, ποτάμι του Μισισσιπή που για λύπες και χαρές μονολογεί.

Και ο καπνός θολώνει, θολώνει το μυαλό,
με το ποτό να το έχουν ρίξει σε ένα μπλουζ χωρίς τελειωμό.
Υπόκωφη λέξη να σέρνεται φειδωλά,
“αγάπη σε ξέρω ή σε ξέχασα από παλιά???!!!”
Ωωωωω σε θέλω, σε θέλω ξανά κοντά…
Να καίω την σκέψη, μπουρλότο στην σάρκα και στα μυαλά.

Το κοντραμπάσο με πάθος συντροφεύει το μυαλό
και η σκέψη ποτάμι να χτυπάει στις πέτρες,
να πολεμάει στο μυαλό.
Ήχος, ήχος βαρύς,
καπνός, ουίσκι
και η σκέψη σε άτακτη φυγή.

Στάζει αίμα, αίμα από πληγές,
κλαίει, κλαίει για συναισθήματα του τώρα από χτες.
Οι μνήμες χορδές που πονάνε καρδιές και ψυχές.
Ωωωωωω στάζει ήχο από ουίσκι στις ματωμένες καρδιές.

Πίνακας : Σέργιος κοκκορης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by