Κάθε πέταλο και ένα αγαπώ

Η εικόνα ίσως περιέχει: λουλούδι, φυτό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Poem : Stamatina Vathi

21-6-2018

Κάθε πέταλο και ένα αγαπώ,
ένα χάδι του Ήλιου,
ένα φιλί μαγικό.
Ένας βασιλιάς που ανατέλλει στον Βοριά,
στο θερινό ηλιοστάσιο το άπλετο φως της καρδιάς.
Μαύρα διαμάντια να στηλιτεύουν,
να διαπερνούν,
μαύρα μαλλιά να χαϊδεύουν,
να φτάνουν μέχρι εκεί που δεν πάει ο νους.
Ηλιόχρυσες κορδέλες που ταλαντώνονται ρυθμικά,
είναι το εγώ του πνεύματος,
η καταπάτηση της φθοράς.
Και τα πουλιά μου στέλνουν μηνύματα για ταξίδια μακρινά.
Σπίθα που καίει τα λογικά.

Άκουσε, άκουσε θησαυρέ μου τους χτύπους της καρδιάς μου,
όπως συντονίζονται με του ηλίανθου την μορφή.
Βλέμμα καυτό από λάβα καμωμένο να σου κοιτώ το γυμνό σου κορμί.
Σπόρια του ανέμου από άκρη σε άκρη σε όλη τη γη
και μια φιγούρα να σε προσμένει,
Πηνελόπη να υφαίνει του στέρνου σου προσευχή.
Ένας κάμπος από Θεούς, μια αναπνοή, μια ζωή.
Χάδια και φως πάνω στης δική σου γης το βιος.
Σταγόνα ζωής, άπλετος λογισμός,
κάρβουνο στην κόψη, έναστρος ουρανός.

Πάρε τα χέρια μου μέσα στα δικά σου,
κόρα στην κόρα, πνοή στην πνοή.
Πάρε με στην αγκαλιά σου,
να βυθιστώ έως το πρωί.
Να ανατριχιάσω από το άγγιγμά σου,
να πατήσω τον Άδη,
να νιώσω μια Αφροδίτη θεϊκή.
Να αγγίξω τα δύο σου τα πόδια,
τα μπράτσα σου τα γερά,
να μυρίσω φωτιά και ιδρώτα,
να χαθώ σε δύο μάτια καθηλωτικά.
Πάρε με, πάρε με στην αγκαλιά σου,
Δώσε μου της πυρκαγιάς φιλιά,
άσε με να χαθώ στην ματιά σου
και να αναγεννηθώ από τις στάχτες μου,
πουλί παραδείσιο που σε αγαπά…
Πάρε με…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by