Πως ο άνεμος μου χαϊδεύει τα αυτιά!

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem :Stamatina Vathi
11-4-2018

Πως ο άνεμος μου χαϊδεύει τα αυτιά!
Μου εξιστορεί γεγονότα από πολύ παλιά.
Είναι ένα τραγούδι γλυκόπικρο πάνω σε σύννεφα απλωμένο,
ένα χάδι γλυκό, ένα φιλί ερωτευμένο.
Παρασύρει τις μνήμες που ήταν ξεχασμένες,
σε ένα βάζο ανεμώνες κλεισμένες.
Είναι ωραίο όταν θυμίζει Άνοιξη οτιδήποτε παλιό.
Όταν σου γαργαλάει την μύτη,
όταν σου δίνει φιλί στο μάγουλο γλυκό.
Πόσο ωραία στροβιλίζονται!
Ρυθμικά.
Λέξεις, λόγια, προτάσεις, αισθήματα αληθινά.
Και ο αγέρας να δίνει τον ρυθμό,
να τα φτάνει χορεύοντας μέχρι τον ουρανό.
Αυτό το βάζο ήταν από το δώρο της ψυχής,
το απαύγασμα από το παρελθόν.
Και αυτά να χορεύουν τρελά,
να ανακινούν περισσότερες μνήμες,
να πάνε όλο και πιο βαθιά.
Και οι σταγόνες ήταν δροσιά,
όπως πότισαν το χώμα,
όπως έκαναν πληγή αλλά και ίαση στην καρδιά.
Χορέψτε ανεμώνες μου,
χορέψτε πεταλούδες στο τέμπο του αγέρα,
δώστε φως, διώξτε το σκοτάδι,
φέρτε το έναυσμα για νέα ημέρα.
Και αυτές όλο και στροβιλίζονται,
όλο και πιο πολύ χορεύουν
και φτάνουν μέχρι τον ουρανό
και ανταρτεύουν.
Κάποια στιγμή θα ηρεμήσουν,
θα καθήσουν κοντά στο φεγγάρι,
θα σιγοτραγουδήσουν.
Θα πούνε τι μάθανε με τα αστέρια,
θα δώσουν αγκαλιά με τα πεφταστέρια.
Χορέψτε ανεμώνες μου,
δραπετεύστε γλυκά.
Γίνεται ένα με τον αγέρα,
πηγαίνετε μακριά…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by