Το δέντρο γυμνό

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

20-2-2018

Ποίημα : Stamatina Vathi

Το δέντρο γυμνό.
Ζητούσε απεγνωσμένα δυο φιλιά,
μια αγκαλιά.
Ένα χαμόγελο φωτεινό, ένα δάκρυ αληθινό.
Μια ψυχή να το αισθανθεί, να του δώσει δύναμη,
μια ελπίδα για την άνοιξη που θα ‘ρθει.
Γέλασε ένα παιδί.

Και η μυγδαλιά του είπε για τον Θεό που υπάρχει εκεί ψηλά.
Του είπε για όρκους και υποσχέσεις από καιρό,
για μια ανάγκη να χαϊδεύει πονεμένες καρδιές,
να δίνει άγγιγμα μαγικό.

Κοίτα, κοίτα του είπε πως έχω στολιστεί!
Τι όρκους δίνω, τι δύναμη, τι αντοχή.
Πίστη, πίστη δυσθεώρητα τρανταχτή.
Στεφανωμένη με άνθη μέσα στον χιονιά,
προαναγγέλω την Άνοιξη που θα έρθει ξανά.
Πράσινο θα ντυθείς και ένα γέλιο παιδικά χαρωπό θα αισθανθείς.

Ο ήλιος γίνεται όλο και πιο φωτεινός.
Μια ηλιαχτίδα χορεύει, μιλάει ο Θεός.
Αρχίζει να μυρίζει το χώμα για μια αναγέννηση που ξεκινά.
Και η μυγδαλιά χορεύει με τον αγέρα του βοριά.
Κουνιέται, λυγιέται ντυμένη ονειρικά.

Κοίτα, κοίτα του είπε πόσο ξεμυαλισμένα χορεύω,
αλλά η ζωή με αγαπάει γιατί την Άνοιξη προαναγγέλω.
Στα πράσινα σε λίγο θα ντυθείς,
θα γεμίσεις μια χίλια δυο αρώματα,
με τις μέλισσες θα ονειρευτείς.

Φωτογραφία : Vaso Mpania-limperopoulou

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by