Σηκώνω το βλέμμα πάνω, του ουρανού ικέτης

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi.

10-3-2017

Σηκώνω το βλέμμα πάνω, του ουρανού ικέτης,
τα γόνατα χάμω, στο χώμα επαίτης,
τα χέρια σαν του ήλιου ακτίνες πάνω στην γη,
δάκρυ διαμάντι στο μάτι θα βγει.

ΓΗ, ΕΣΥ, ΜΑΝΑ, ΨΥΧΗ
μια φωνή από πάνω σου σε παρακαλεί,
νιώσε την σάρκα μου, νιώσε μια βοή,
από τα έγκατα του είναι μου που θέλει να βγει.

Σταγόνα πέφτει στο χώμα,
σάρκα, ψυχή γίνεται μαζί σου σώμα,
δώσε την δύναμη, νιώσε την κόρη,
και εσύ ουρανέ, πατέρα δυνατέ,
δες τα χέρια μου, δάσκαλε σοφέ,
νιώσε του ανέμου την γνώμη.

Κύτταρο νιώθεις, συγγένεια βλέπεις,
γνωρίζεις το παρελθόν, το μέλλον αγναντεύεις,
έλα κοντά, νιώσε τους χτύπους,
μια καρδιά σε ζητά, σταγόνα αίμα κρατά.
ΕΛα που σε παρακαλά.

Αστραπή και βροντή όπλα στην ζωή.
Γλώσσα, ψυχή, φτερά δυνατή.
Χέρια του ήλιου, σάρκα στο χώμα,
τύμπανα πολέμου ηχούν στης ανατολής το χρώμα,
αίμα θα στάξει, καρδιές θα κάψει,
κακούς θα τυραννήσει, πονηρούς θα γρονθοκοπήσει.
Μια ικέτιδα κόρη ρούχα πολέμου θα ζητήσει.
Σάρκα, ψυχή, Ουρανός, γη σε παρακαλεί.
Είμαι δική σας ζωή, ΠΝΟΗ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by