Δύο κόκκινα πέταλα του πάθους φιλιά

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

16-12-2017

Δύο κόκκινα πέταλα του πάθους φιλιά,
στόμα γλυκό, πορφυρό τριαντάφυλλο, προσμονή νωχελικιά.
Ένα σύννεφο αίμα καυτό,
να κινείται με μυστήριο, να ψιθυρίζει ” σε αγαπώ “.

Δροσερό νερό, πηγή από ρόδινες μυρωδιές,
όπως αναδεικνύονται, καμπύλες αρωματικές.
Και ένας δράκος να βγάζει φλόγα, λάβα αληθινή,
να γλύφει τα θέλω, να πυρπολεί το κορμί.

Δροσούλα από έρωτα να στάζει στο σώμα,
να πυροδοτεί ανάγλυφα την σάρκα,
να ανοίγει τα σαρκώδη μικρά χείλη, αληθινή φλόγα.
Φιλί, φιλί καυτό στο στόμα.

Και τα αγκάθια να πεθαίνουν,
να θέλουν να μπηχτούν, να γίνουν αίμα σταγόνα.
Να μυρίσουν αχόρταγα, να γλύψουν ασύστολα,
να κρυφτούν σε κάθε μελένια επιφάνεια, μέχρι το γιόμα.
Σε αγαπώ ακόμα…

Τόσο κόκκινο χύθηκε από την σάρκα,
έγινε καρδιά που χτυπά,
ένα Ρόδο της αυγής που μιλάει ψιθυριστά,
που κατακτά πορφυρόλαμπρα κάστρα στην αμμουδιά.
Δύο πουλιά πάνε να κοιμηθούν αγκαλιά.

Πίνακας: Odysseas Anninos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by