Φυσάει ο αγέρας, πουλιά στην ριπή

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

20-11-2016

Φυσάει ο αγέρας, πουλιά στην ριπή,
κόκκινος ο ουρανός, θυμίζει δικό σου φιλί.
Σύννεφα να χορεύουν,όπως η δική σου ματιά,
όταν μου θυμώνεις, όταν αποζητάς την δική μου αγκαλιά.
Νάζια που απογειώνουν, σε έναστρο ουρανό σε αποθεώνουν.

Γάργαρο γέλιο, κύμα στην πλώρη γλυκό,
χάδι ηλιοφώτεινο, περιδέριο από ηλιαχτίδες στο λαιμό.
Τραγούδι στην λέξη, κανάκεμα στην καρδιά,
δύο μαύρα μάτια που με καίνε,κάρβουνα στην θωριά.
Μια γοργόνα, μια σειρήνα, μια μάγισσα, μια πλανεύτρα φεγγαροαχτίδα.

Σάρκα στην πυρά, τεντωμένη χορδή τόξου.
Βέλος του έρωτα, θεά του ολοκληρωτικού πόθου.
Καμπύλες λικνιστές, χωρίς σύνορα, χωρίς όρια,
βλεφαρίδες γυριστές, αποπλανητικές,κλωστές που δένουν καρδιές.
Χείλη στρογγυλά φιλήδονα,
τυραννικά χωρίς προσχήματα, ασύδοτα χαϊδολογήματα.

Φωτογραφία: Μάνος Γαμπιεράκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by