Η ανάσα μου κομμένη

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

11-11-2016

Η ανάσα μου κομμένη,
χίλια κομμάτια, μέσα στην άβυσσο βυθισμένη.
Θέλω να σε δω, να θαυμάσω το χαμόγελό σου,
να γίνω η αιτία του που υπάρχει στο πρόσωπό σου.
Να μυρίσω το κορμί σου, να πάρω ανάσα από του πάθους το φιλί σου.

Λάβα καυτή να με παρασύρει πιο πολύ,
να με χτυπά αλύπητα, να με στέλνει στου Αδη την καυτή γη.
Σε σκέφτομαι κάθε στιγμή και κάθε λεπτό.
Θέλω να δω έστω μια στιγμή την μορφή σου,
να γευτώ της Άνοιξης το δροσερό φιλί σου.

Να σε σφίξω στην αγκαλιά μου,
να ακούσω την φωνή σου,
να γίνεις αληθινή εικόνα και όχι φιγούρα στα όνειρά μου.
Σε αποζητώ, σίδερα φυλακής άυλα με φυλακίζουν εδώ.

Είναι όταν θέλεις να πιάσεις τον ουρανό
αλλα βυθίζεσαι στην άβυσσο της γης, σε έναν κόσμο με ατέλειωτο βυθό.
Ζωή και θάνατος μαζί και η ανάσταση μόνο ένα φιλί!!!
Το δικό σου το φιλί.
Άγγελος ζωής στα βάθη της δικής μου ψυχής.
Σε αποζητώ.

Πίνακας: Vicky Kalfopulos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by