Φύλλο χρυσό, φθινοπωρινό

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem :Stamatina Vathi

5-11-2016

Φύλλο χρυσό, φθινοπωρινό,
φιλί στο στόμα, κόκκινο ζεστό.
Μια αγκαλιά, δυό φιλιά,
μάτια ζεστά, αφοπλιστικά.

Μιλούν οι ματιές, οι ζέστες αγκαλιές,
φεγγαροαχτίδες, λαμπερές, ερωτικές.
Γέλιο σαγηνευτικό, σαν κρασί γλυκό,
να σε χτυπάει στο κεφάλι, να σε σεργιανίζει στον ουρανό.

Χάδι απελευθερωτικό, με του αγέρα το πιοτό,
να σε πάει σε μέρη φανταστικά, βασανιστικά.
Και δύο ψυχές, δύο καρδιές,
να λιώνουν σαν σίδερο στης φωτιάς της προσταγές.

Ένα κράμα του ονείρου, να φοράει φτερά,
να ταξιδεύει, σε μέρη φανταστικά,
με το χάδι για φτερά
και το γέλιο για πυξίδα στα ταξίδια τα μακρινά.

Μιλούν τα νοήματα και οι ματιές,
μιλούν οι σάρκες σε νέες εκδοχές.
Κράματα δυνατά να τρίζουν από τα φιλιά,
στόμα στο στόμα, νέα δεδομένα στην σιγαλιά.

Λουλούδι εσύ, μέλισσα εγώ,
σε ένα χωρίς τέλος γλυκό σκοπό.
Φεγγαροαχτίδα με τον ήλιο μαζί,
σε ένα ατέρμονο του έρωτά τους πύρινο φιλί.

Χείλη στα χείλη, ματιά στην ματιά,
σάρκα στην σάρκα, ψυχές να πετούνε,
στου ανέμου την στράτα.
Μια πυρκαγιά, του αγέρα φωτιά.

Νερό να τρέχει στο δάσος, δροσερό,
να σου τριβελίζει, να σου παίρνει το μυαλό.
Εγώ νερό, εσύ φωτιά,
δύο του αγέρα μπλεγμένα, φθινοπωρινά κλαδιά.

Φωτογραφία: Makis Bitos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by