Ένα λουλούδι αγαπημένο, πορφυρό και λατρεμένο

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

2-11-2016

Ένα λουλούδι αγαπημένο, πορφυρό και λατρεμένο,
μέσα στου κάμπου τα ολάνθιστα περιβόλια,
χαμένο μέσα στα πολύχρωμα ανθοτόπια.
Και εσύ;; Εσύ καρδιά μου;; Εσύ;;
Που βρίσκεσαι;; Που έχεις χαθεί;;
Μια γυναικεία φιγούρα μέσα στης φύσης το χαλί σε αποζητεί.

Με ενα κόκκινο φουστάνι, που από του ήλιου το χρυσαφί,
κάτι από πορτοκαλί κάνει.
Να είμαι χαμένη μέσα στα λουλούδια, να σου μιλώ ψυθιριστά μήπως ακούσεις τα δικά μου τα τραγούδια.
Τόσο ευαίσθητη η ψυχή μου, που φτάνει μέχρι τον ουρανό η αναπνοή μου.

Ο αγέρας τα μαλλιά μου να ανακατεύει,
τα λουλούδια με την άκρη τα χαϊδεύει,
να μοιράζει μυρωδιές και εμπειρίες,
μνήμες από το παρελθόν, λατρεμένες συγκυρίες.
Και εγώ να κλείνω τα μάτια, να μιλώ με τα πουλιά και τα φανταστικά παλάτια.
Πόσες διαφορές, πόσα εμπόδια και καταστροφές, και εσύ;;;
Που; Που είσαι;;; Που;;;

Τα χέρια μου σαν φύλλα από λουλούδι,
να χαιρετούν τον ήλιο, δίνοντας του ένα χάδι, έναν στίχο, έναν πονεμένο ήχο, ένα τραγούδι.
Λουλούδια, κορμί, μαλλιά, ψυχή,
όλα μαζί με εσένα σε μια σκέψη έχουν χαθεί.
Και ο αγέρας με ταλανίζει, τα πέταλά μου χρωματίζει.
Έχουν πάει μέχρι τον ουρανό,που από καιρό ψάχνω να σε βρω.

Ένα φιλί σου στέλνω με ένα πουλί.
Θα στο φέρει γλυκά, θα σου μιλήσει για την δική μου αγκαλιά. Και η καρδιά σε θέλει, η ψυχή σε αποζητά.
Εγώ μία φιγούρα του κάμπου, με πορτοκαλόχρυσα φτερά,
να παίζει με του ανέμου την μυρωδιά,
φορώντας της φυσης την γλυκιά ομορφιά.

Οι εποχές θα αλλάξουν, η λογική θα φανεί.
Το συναίσθημα πίσω από τον ήλιο θα κρυφτεί.
Θα μείνει ίσως κάτι το απραγματοποίητο,
κάτι το φανταστικό, θα αναρωτιέσαι και αναρωτιέμαι, εάν αυτό που ονειρευτήκαμε θα ήταν ποτέ εφικτό.
Ένα φιλί, ένα γιατί, ένα πικραμένο χαμόγελο, ένα δάκρυ χωρίς επιστροφή.

Πίνακας:Odysseas Anninos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by