Κορμοί δέντρων γυμνοί

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

30-9-2016

Κορμοί δέντρων γυμνοί,
τα φύλλα έχουν φύγει από του φθινοπώρου την τροπή.
Κίτρινο, πορτοκαλί και καφετί, το χώμα μυρίζει πολύτιμη βροχή.
Ένα γέλιο κρυστάλλινο παιδικό, σαν ολόδροσο τρεχούμενο νερό, κρυμμένο πίσω από ένα δένδρινο κορμό.

Χαμόγελο και πονηριά στο μάτι.
Παίζει κρυφτό στου φθινοπώρου το μονοπάτι.
Μια άνοιξη, ένας ήλιος στο πρόσωπό της,
κάνει αντίθεση στης φύσης το σκηνικό της.

Καθισμένη σαν νεράιδα στο παγκάκι,
με τα ολόμακρα του ήλιου τα μαλλιά της,
περιμένοντας κάποιος να την βρεί,
παίζοντας κρυφτό με προσμονή.

Είναι όλα τα λουλούδια της άνοιξης ανθοδέσμη,
μια νιότη για κορώνα στο μέτωπό της,
χείλη αγνά να χαμογελούν στολίδι στο πρόσωπό της.
Μια ηλιαχτίδα που έπεσε από του ηλιάτορα το άρμα,
μια δροσοσταλίδα που έχει όλου του κόσμου την φρεσκάδα.

Έχει την εικόνα της ελπίδας ζωγραφισμένη,
χρόνια μπροστά της δυνατά, το μέλλον να την περιμένει.
Αθώα καρδιά, λευκή ψυχή, Περιστέρι αγάπης, πρωινή ρόδινη αυγή.
Λευκά χέρια, λευκή ψυχή, είναι η ελπίδα στην φθινοπωρινή αυγή.

Μια ζωγράφος της χαράς, αναμιγνύει όλα τα χρώματα της καρδιάς.
Νέα ματιά, νέα ζωή, παλέτα με μπογιές για νέα αρχή.
Άραγε στις αντιθέσεις δεν καταλαβαίνεις την αξία της κάθε στιγμής, της κάθε καινούριας αλλαγής;
Μια αυγή στην ματιά της, μια ηλιαχτίδα στα ολόχρυσα μαλλιά της.

Πίνακας: Lena Vaka

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by