Ένα μάτι θεϊκό, να κάθεται από πάνω του

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

5-1-2017

Ένα μάτι θεϊκό, να κάθεται από πάνω του,
να του κρατά συντροφιά στης ψυχής του το μυστικό.
Ένας άνθρωπος πληγωμένος,
από τα θεριά της ζωής χτυπημένος.
Πόνος ψυχής, πόνος ζωής,
έχει πάρει όλο το μαύρο μιας άδικης πληγής.
Μια φιγούρα σε έναν βράχο, μια απώλεια σε έναν κόσμο φευγάτο.
Ίσως μια αγάπη μακρινή, να την θυμάται που και που, να αναρωτιέται που έχει χαθεί.

Μόνο το λευκό μιας παιδικής αθωότητας που ήταν κρυμμένη μέσα του βαθιά,
το μαύρο το έκανε γκρίζο να φωτίζει τους ώμους της πληγωμένης του θωριάς.
Το σώμα να μαρτυρά τα συντρίμμια της ζωής και το μάτι να του δίνει παρηγοριά στα πονεμένα κομμάτια της ψυχής.
Κάθεται εκεί νομίζοντας πώς είναι μονάχος αλλά ο Θεός είναι εκεί, φρουρός του, ένας φίλος αγάπης γεμάτος.
Έχει ψυχή το άυλο, είναι εκεί, ΖΕΙ.

Πίνακας: Σέργιος κοκκορης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by