Τόσο κόκκινο να με κυριεύει

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

24-8-2016

Τόσο κόκκινο να με κυριεύει.
Να με φτάνει μέχρι την άβυσσο,
να με θεριεύει.
Φλόγες πύρινες,
της καρδιάς ηγέτες.
Ουρανοί του πουθενά,
στην αγκαλιά σου ικέτες.

Μια γροθιά του ουρανού,
να με χτυπά στο στήθος.
Εκεί όπου είναι η πληγή,
με της ζωής τους χτύπους.
Ένας ρυθμός δυναμικός,
σφυρηλάτης της καρδιάς ιδανικός,
ρυθμιστής και επαναστάτης υποκινητής.

Λάβα να τρέχει αφηνιασμένα.
Να καταβροχθίζει μυαλό και λογική,
να ποδοπατά του νου την πυγμή.
Ένας κόκκινος εξεγέρτης,
ένας κοχλάζον ιχνηθέτης.
Βάζει την ουσία σε νέους δρόμους,
σε δυνατά αισθήματα και νέους νόμους.

Μέταλλο καυτό, σημάδι.
Αποτύπωμα δυνατό,
μέχρι το κόκκαλο και την ψυχή διαπεραστικό.
Είναι από αυτά που ποτέ δεν φεύγουν,
πάνε μαζί με την τελευταία πνοή,
σε άλλο σύμπαν, σε άλλη ανατολή.
Είναι το σημάδι της αγάπης της αληθινής.

Πύρινοι δρόμοι και εμείς συνοδοιπόροι.
Μια αγκαλιά, χέρι χέρι,
στο περιβόλι του Θεού συντρόφοι.
Σάρκα στην σάρκα, ψυχή στην ψυχή,
δυο εραστές σε κόκκινη γη.
Σηκώνουμε τα μάτια,
ζητάμε το θεϊκό,
να γίνουμε ένα στης χαράς τον σκοπό.

Φωτογραφία: Φώτης Ξεΐνης,φωτογραφίες της Ελλάδας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by