Κοιτάω ψηλά, δύο μάτια πουλιά

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

4-9-2016

Κοιτάω ψηλά, δύο μάτια πουλιά.
Σκίζουν τον αέρα, κλέβουν μια καρδιά.
Τινάζουν τα φτερά τους, βλεφαρίδες στην ματιά τους.
Με μαγεύουν και με κατακυριεύουν.

Με παρασύρουν στου ανέμου την φοβέρα.
Με στροβιλίζουν, με ζαλίζουν στην κάθε ριπή του με σαστίζουν.
Γίνομαι τόσο δα μικρή σαν μια σταγόνα από την βροχή.
Μια βροχή από δειλινά, από της αγάπης ολογλυκα φιλιά.

Χάνομαι μέσα στην δική του ματιά.
Γίνομαι δάκρυ του, κυλάω σιγά σιγά.
Φτάνω στο πιγούνι του, στο λακάκι του εκεί δα.
Πάω με θάρρος όλο και πιο χαμηλά.

Φτάνω στο στέρνο του, αναπηδώ από τους χτύπους της καρδιάς.
Αισθάνομαι τη ζέση του, χορεύω στην σκέψη του.
Καταλαβαίνω τα πρέπει του, γεύομαι τα θέλω του.

Θεριεύω δυνατά, γίνομαι ποτάμι που κυλά.
Αποκτώ οντότητα, γίνομαι μια θηλυκή προσωπικότητα.
Με καμπύλες, με ουσίες, με του έρωτα τις αλχημείες.

Ματιά φωτιά, χείλη πυρκαγιά.
Χέρια επαναστατικά, σκέψη αντιδραστικιά.
Είμαι το άλλο το μισό.
Αυτό που έλειπε και είμαι υπαρκτό.

Στόμα στο στόμα, δυο ουσίες σε μία.
Δύο καρδιές συγχρονισμένες, δύο ψυχές απορροφημένες.
Κορμί στο κορμί, κόκκινο του πάθους βελούδινο πανί.
Να μας τυλίγει, να μας ενώνει, τα δύο κορμιά μας να εξαυλώνει.

Αστραπή στο κορμί, κεραυνός στην ζωή.
Ματιά μαύρα από το πάθος,
με άστρα από τον πόθο και ας να πρόκειται για λάθος.
Μια ουσία, μια πορεία, στο τέλος θα βγει η ετοιμηγορία.

Μια σκέψη στο “Κοιτάω ψηλά, δύο μάτια πουλιά”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by