Δυο περιστέρια, ένα φεγγάρι, ένα του ήλιου μαργαριτάρι

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

10-9-2016

Δυο περιστέρια, ένα φεγγάρι, ένα του ήλιου μαργαριτάρι.
Δυο καρδιές, δυο ψυχές, ολόλευκες φιγούρες του χθες.
Να έχουν ζήσει μακριά, να έχουν επιθυμήσει ο ένας του άλλου την αγκαλιά.
Να έχουν γευτεί όλες τις θάλασσες και τους ωκεανούς.
Να έχουν πετάξει από βουνά και από γκρεμούς.
Να έχουν αποζητήσει ο ένας του άλλου το φιλί
και να νομίζουν ότι την απόρριψη έχουν υποστεί.
Σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα, σε άλλον κόσμο, σε άλλη μπόρα.

Χείλη μαζί ενωμένα σαν ένα, φτερά προσκεφάλι στου φεγγαριού το ακρογιάλι.
Θάλασσες να τους νανουρίζουν, αχτίδες της σελήνης να τους κοιμίζουν.
Βλέμμα γλυκό στου απόβραδου τον ερχομό.
Να φτερουγίζουν στο άδολο μονοπάτι, για μια ματιά, για ένα χάδι.
Πόθος, πάθος και θυσίες.
Αγάπες δυνατές σαν καταιγίδες.
Σώματα απομακρυσμένα αλλά μετά με πόθο ενωμένα.
Άσπιλες φιγούρες, λευκές του ανέμου αγάπες.
Κορμί, καρδιά, ζωή σε μια του φεγγαριού αναπνοή.

Πληγή στο ένα.
Τρέχει το αίμα.
Πονάει το άλλο.
Λαβωματιά από απονιά, θερίζει και των δυο την καρδιά.
Μια Σελήνη και ένας Ήλιος, δυο φιγούρες, ένας πόνος, ένας ύμνος.
Ποτάμια τα λόγια, καθάρια πίστη.
Αληθινή η ταύτιση, μοιραία η ευθύνη.

Ο ένας για τον άλλον, περιστέρια του ονείρου, ψυχές του ουράνιου ζήλου.
Αγάπη πάνλευκη, αστερένια, ζευγάρι από αγάπη καμωμένα.
Αναπνοή σαν μία, προσμονή να γευτεί ο ένας του άλλου το γλυκό χάδι, το φιλί.
Φτερά του έρωτα, του φεγγαριού τα αφενέρωτα.
Πεταρίσματα καρδιάς απομακρύνουν με τα φτερουγίσματα τα θεριά της μοναξιάς.
Κλαδί της φωλιάς τους η αγάπη, δυο θεοί ενωμένοι στης νύχτας την πλάση.
Αληθινοί μέχρι το τέλος, αν μπορεί αυτό να ειπωθεί στης ιστορίας τους το έπος.

Πίνακας: Michail Karapanagiotidis

Μια σκέψη στο “Δυο περιστέρια, ένα φεγγάρι, ένα του ήλιου μαργαριτάρι”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by