Πάνω σε άτια της φωτιάς

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

6-8-2016

Πάνω σε άτια της φωτιάς,
σε ανέμους της ομορφιάς,
δύο ζευγάρια χείλη να καίγονται μονομιάς.
Μια αστραπή και ένας κεραυνός,
ένας του πόθου ηλεκτρισμός.

Μια συστολή και μια διαστολή,
καυτό της λάβας το φιλί.
Σιδερα να τρίζουν και να σφυριλατούνται,
να γίνονται μια μαζα, να ρευστοποιούνται.
Ατσάλινα της φλόγας τα πύρινα φιλιά.

Μάτια σαν τον αέρα,
να γινονται ένα με μια φοβέρα.
Στον άνεμο να καλπάζουν,
μόνο με του συντρόφου την ματιά να αναστενάζουν.
Σε έναν ουρανό τα βλέμματα τους να ταιριάζουν.

Χέρια σαν περιστέρια,
να αγκαλιάζονται σαν δέντρα.
Να ζητούν το άλλο τους μισό τυραννικά,
με μια φωνή, με μια του ήλιου προσμονή.
Σύννεφα αγάπης η ένωση τους, στο μπλε του ουρανου η ύπαρξή τους.

Λιβάδια κόκκινα στου πάθους τους σκοπούς,
κορμιά που σιγοκαίουν σε εξοντωτικούς ρυθμούς.
Πράσινες πεδιάδες σαν σεντόνι,
να φιλοξενούν του ήλιου το πύρινο φιλί,
φλόγες να διαπερνούν του έρωτα το κορμί.

Φωτογραφία: Stuart Sanderson

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by