Γκρίζα μαλλιά, στο πουθενά

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

19-8-2016

Γκρίζα μαλλιά, στο πουθενά,
με το βλέμμα της απόγνωσης μπροστά.
Μέσα στον λαβύρινθο της μοναξιάς,
παρέα με τις ρυτίδες της καρδιάς.

Πολλές ιστορίες, μια ζωή,
γραμμένες ανεξίτηλα στον καθρέφτη της ψυχής,
ματιά του πόνου χωρίς αιτία,
από την συνολική των βιωμάτων την επεξεργασία.

Απλανή σκιά, αβεβαιότητα στην ματιά.
Μια αγκαλιά, ένα χάδι,
το αποζητά στο αφιλόξενο σκοτάδι.
Πολλοί τριγύρω, αυτή μονάχη,
παγωνιά στον δρόμο, τον απόλυτο πόνο.

Το μυαλό σε μονοπάτια άλλα,
ένα άτομο μόνο τα βράδια.
Πόσο να αντέξει και αυτό!
Θέλει συντροφιά, έναν λόγο καλό.

Θύελλες, καταστροφές στον νου της.
Πόρτες κλειστές, αποδειωγμένη σαν βάρος η μορφή της.
Κόσμημα να της θυμίζει,
της άνοιξης της την μνήμη.

Όλα κύκλος και τροχός.
Η αξία είναι με της καρδιάς την λογική και τον ερχομό.
Αν ήταν θα είχαμε μόνο το ένα ή το άλλο.
Αλλά αυτά πάνε αντικριστά,
αυτό είναι το θαύμα το μεγάλο.

Φωτογραφία: John Gill

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by