Σαν υδράργυρος τοξικός για ένα σου φιλί

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

23-10-2016

Σαν υδράργυρος τοξικός για ένα σου φιλί,
απεγνωσμένα να σε σκέφτομαι,
δάκρυ καυστικό από την προσμονή.
Να χάνω το σχήμα μου, ρευστή καυτή η καρδιά μου.
Στον ίδιο σκοπό να χορεύουνε μαζί και τα όνειρά μου.
Όπως πάλλεται η καρδιά σε γρήγορους σκοπούς, με θανατηφόρα ματιά, σαΐτες δηλητηριώδεις η κάθε σου μιλιά.
Και το δάκρυ εκεί, εκρηκτικό, έτοιμο να καταστρέψει το κάθε σ’ αγαπώ.
Ένα σχήμα που γίνεται βελόνα, που τρυπάει την σάρκα
την εκμηδενίζει και δυνατά την δυναμιτίζει.

Χείλη φιλίδονα, τόξα ζωής,
πόρτες του πάθους, της απόλυτης ηδονής.
Σαν γυαλί από την φλόγα λιωμένο,
να περιμένω από τα χέρια σου,
την τελική μορφή μου να αναμένω.
Ένα πρόσωπο, ένα σώμα, μια καρδιά, ένα μυαλό και εγώ εδώ χωρίς σκοπό,
με ένα μυαλό να σε αναζητώ.
Είναι κάτι από υπέρτατο, κάτι από θεϊκό, αυτό που λέμε πεπρωμένο, στην αγκαλιά σου να βρεθώ.
Καταιγίδα, καταστροφή, η ανάγκη για το ένα σου του πάθους το φιλί.

Ένας πόνος γλυκός, διαπεραστικός,
από την πλευρά της καρδιάς, εξουθενωτικός.
Και εγώ να ρέω και πιο πολύ.
Να φοβάμαι να μην γίνω υγρό,
η μορφή μου να απορροφηθεί, να εξαυλωθώ.
Ή ακόμα χειρότερα να εξατμιστώ,
να φτάσω να γίνω σύννεφο ψηλά στον ουρανό.
Αλλά εγώ θα έρθω και πάλι να σε δω,
θα γίνω βροχή, καταιγίδα αληθινή,
οι σταγόνες μου θα ρέουν στο δικό σου το κορμί,
θα φτάσουν μέχρι την ψυχή και την ματιά,
θα βλέπεις μόνο εμένα στην δική σου την θωριά.

Δώσε μου μορφή, δώσε μου ζωή.
Γυαλί ρευστό εγώ στο δικό σου το φιλί.
Σκούπισε το δάκρυ μου,
δώσε φως στην ψυχή μου.
Αγκάλιασε το κορμί μου,
δώσε πίσω την ζωή μου.
Θανατηφόρο σε αγαπώ,
αποκαθηλωτικό φιλί στο λαιμό.
Χείλη να προσμένουν την ανάσταση,
την δική σου την αποθεωτική αναστάτωση.
Αγάπη, λατρεία, φιλί, ζωή, ψυχή. Είμαι εδώ και είσαι εκεί. Προσμονή.

Έργο:Karl Schatz

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by