Πράξη σαν μαχαίρι που μπήγετε στην ψυχή

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem:Stamatina Vathi

17-7-2016

Πράξη σαν μαχαίρι που μπήγετε στην ψυχή,
ένα μυστήριο πεφταστέρι, της νύχτας μια ζωή.
Σαν να γεννήθηκες εκείνη την ημέρα, ήρθα με άνθος λευκό,
να σε ευχαριστήσω και γλυκά να σου δωθώ.

Τα μάτια σου κρυμμένα, στου έρεβους τις σκιές,
αλλά η μορφή σου για εμένα θα έμενε στις καρμικές.
Ήλιος και Σελήνη, μαζί για μια ζωή, δεν το κατάλαβες όμως και μου έδωσες της προδοσίας φιλί.

Σου έδειξα σαν λουλούδι που σε ήξερε από παλιά,
δεν σκέφτηκα καθόλου καμία διαφορά
Και ας σου το είχα ψιθυρίσει γλυκά πολύ γλυκά,
με ενός ποιήματος τους στίχους, μονάχα για εσενα ειδικά.

Αισθάνθηκα το μαχαίρι να μου σκίζει την καρδιά,
μια καρδιά που εσύ θεώρησες ότι σε παζάρι τριγυρνά.
Είναι τόσο λάθος αυτό που σκέφτηκες και με έπνιξες πικρά.
Το σώμα μου μόνο με έρωτα και συναίσθημα ζει αληθινά.

Ένα άλογο ελεύθερο οι μνήμες και διδαχές.
Σε Θέλω τόσο σαν πηγή να μου δώσεις από το δικό σου καθάριο φιλί.
Αλλά φοβάμαι, φοβάμαι πραγματικά.
Μην πληγωθώ αγάπη μου σαν την πρώτη μας φορά.

Μπορεί να φανεί παράξενο αλλά για μια στιγμή,
μπορεί να αισθανθείς για έναν άνθρωπο ότι δεν είχες πότε αισθανθεί.
Η ύπαρξή σου απαραίτητη έστω και να σε βλέπω απλά,
να πίνω μυστήριο νερό από της λίμνης σου το όνειρο, το μη πραγματικό.

Φωτογραφία: Παύλος Παυλίδης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by