Μέσα στο νερό της λίμνης Χάνομαι

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

4-7-2016

Μέσα στο νερό της λίμνης Χάνομαι,
καθρεφτίζομαι γλυκά αλλά δεν με αισθάνομαι.
Μαύρα μαλλιά στους ώμους,
δυό μάτια καυτά, μεγάλα και εκφραστικά,
δυό χείλη μικρά κόκκινα και σαρκωδη προκλητικά.
Δεν βλέπω όμως στην ουσία εμένα,
κάθομαι και σε σκέφτομαι, αναπολώ εσένα.

Ρίχνω μια πέτρα, παρατηρώ τα σημάδια,
πιο πολύ για καρδούλες τους κάνω παρά για ομοκεντρους κύκλους, θα σε ονειρεύομαι τα βράδια.
Κοιτάω τα ψάρια, τις πάπιες, τους κύκνους,
σηκώνω το κεφαλι να χαθεί η ματιά μου πάλι.
Τα σύννεφα όμως με παιδεύουν και την μορφή σου μου θυμίζουν.
Κοιτάω ξανά την λίμνη και αυτή το πρόσωπό σου μου δείχνει πάλι.

Παιχνίδι της καρδιάς με την βοήθεια του νου.
Να με παιδεύουνε γλυκά για να μην μπορώ να σε ξεχάσω ποτέ πια.
Περπατώ και σιγοτραγουδώ,λέω δεν μπορεί το μυαλό μου με κοροϊδεύει πολύ.
Θέλω να πετάξω στον αιθέρα, με του αετού τον αέρα.
Να σε αγγίξω με τα φτερά της καρδιάς, να σε φιλησω με το στόμα της φωτιάς.

Να σου πω για την ψυχή μου που σε ψάχνει,
πάνω στης λίμνης το υδάτινο λιμάνι.
Που αισθάνεται μόνη και σε περιμένει.
Μια ψυχή του πολέμου για το κορμί σου και της ειρήνης για την ψυχή σου.
Κόσμοι διαφορετικά πλασμένοι αλλά χωρίς την ύπαρξη των αντιθέσεών τους, ανύπαρκτοι, εξαϋλωμενοι.

Θέλω να φωνάξω, να καθαρίσω τα σύννεφα της καρδιάς μου.
Να σε δω, να σε μυρίσω και στην αγκαλιά σου να ορμίξω.
Να σου δώσω τα χείλη μου θυσία στα δικά σου χειλη,
να σε γευτώ δίχως τέλος, στης έξαψης το άγιο ποτήρι.
Να χαθώ μέσα στο βλέμμα σου, να ρουφήξω όλο το νέκταρ σου.
Να σε αισθανθώ πέρα έως πέρα, μέσα στης καρδιάς μου την λαχτάρα για τον δικό μου πολεμιστή,
του κορμιού μου όλου και του νου μου πυρπολητή.

Φωτογραφία: Παύλος Παυλίδης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by