Μέσα στου χρόνου τις στροφές, του φεγγαριού τις ανατροπές

Poem:Stamatina Vathi

9-7-2016

Μέσα στου χρόνου τις στροφές, του φεγγαριού τις ανατροπές,
πήρα ένα δρόμο μακρινό, μέσα από μνήμες και ουρανό.
Έψαξα τα νεφελώματα, για τα δικά σου αποτυπώματα,
Έψαξα σε γαλαξίες μακρινούς, να δω απ’των ματιών σου το φως.

Είδα αστέρια διαφορετικά, κάθε ένα από αυτά και μια θωριά,
τους μίλησα για τον πόνο μου, των χειλιών σου τον πόθο μου.
Κομήτες χρωμάτων και καρδιάς, της καταδικής μου μοναξιάς.
Να μου θυμίζουν το γέλιο σου, το αστερένιο στέρνο σου,
που έβαζα το κεφάλι μου και έβγαζα το μαράζι μου.

Σαν ταξιδευτής του χρόνου εγώ, με της αγάπης το σκοπό,
σου έκανα το δάκρυ μου, ουράνιο τόξο, λιμάνι σου και αστεροσκονη των λιτων σου μαλλιών, την ονειροσκονη.
Δύο χέρια δυνατά, σαν δορυφόροι με φωτιά,
να σε χαϊδεύουνε γλυκά, να σε αγκαλιάζουν δυνατά.

Μέσα σε σπείρα χαμένοι οι δυό, να μου γελάς να σου γελώ,
να βλέπουμε κόσμους Συμπαντικούς, παράλληλους, εκτυφλωτικούς.
Μέρα την μέρα, στο ταξίδι αυτό, χωρίς τέλος ούτε σταθμό,
αρκεί να είμαστε μαζί, μόνοι οι δυό μας, εγώ και εσύ.

Πίνακας: Michalis Sismanidis. Sagia Rena.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by