Μέσα στις γνωστές μας τις γειτονιές

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα:Stamatina Vathi

6-7-2016

Μέσα στις γνωστές μας τις γειτονιές,
Μυρίζοντας του κόσμου τις ομορφιές,
άσπρες, μωβ, βοκαμβίλιες, γιασεμιά και άγιο μύρο,
έψαχνα να σε ανταμώσω, δύο φιλιά του ανέμου να σου δώσω.

Σκαλί, σκαλί στην Άνω Πόλη στο κρυφό το αραξοβόλι,
δύο μάτια, δύο χείλη ένα στόμα να το πιείς στο ποτήρι.
Χέρι, χέρι δυό φιγούρες, να ανθιστανται στο λάθος και να αγαπιούνται με πάθος.

Σου έλεγα τα μυστικά μου, σαν τριαντάφυλλο η καρδιά μου,
της κολάσεως το στόμα,
δύο χέρια σαν λιμάνια, μια ματιά με πάει στα ουράνια.
Πάνω στο στήθος σου κοιμόμουν, ένας ιππότης η μορφή σου, ένα φως η ύπαρξή μου στο σταυροδρόμι της ζωής σου.

Ξεροστάλιαζες να με περιμένεις, τον ουρανό να αγναντεύεις,
όσο μακριά και να βρισκόμουν η σκέψη μου στην σκέψη σου βρισκόταν.
Μόνο η ζήλια σου με τυραννούσε, με χτυπούσε σαν μαστίγιο και τα λόγια σου μαρτύριο.

Ήθελες να με μειώνεις, μην σου φύγω και κρυώνεις.
Η αγάπη όμως δεν είναι τυραννία, είναι πεδιάδες με λουλούδια, είναι μια ολόκληρη θρησκεία.
Είναι μάτια μες την φλόγα αλλά είναι και αλήθεια,
ψυχές που συνταράζονται σαν ένα και αγαπιούνται απεγνωσμένα.

Φωτογραφία: κωστας κωνσταντινιδης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by