Μέσα σε χρυσαφιά κλαδιά

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

10-7-2016

Μέσα σε χρυσαφιά κλαδιά, στης θάλασσας την αμμουδιά, είδα πουλιά του ουρανού να τραγουδάνε για ένα στόμα του καημού.
Ένα στόμα όλο φωτιά, με της αγάπης τα μυστικά, που συλλαβίζει τόσο γλυκά για δύο μάτια καστανά.

Να τα αγαπήσω δεν μπορώ, γιατί έχουν ένα μεγάλο σκοπό,
αλλά δεν πρέπει να το πω, είναι τεράστιο μυστικό.
Θα τα φροντίζω αληθινά, θα είμαι πάντα εκεί κοντά, γιατί είμαι εγώ η θάλασσα για να αρμενίζει και να αντιδρά.

Ένα φιτίλι, μια φωτιά, δύο χέρια άκρως επαναστατικά,
θέλουν το δικό μου το νερό για δείξουν του Ηλιου το δυναμικό.
Όταν θα φεύγει απαλά, θα χρυσαφίζω με χαρά,
θα είμαι όμως ο φρουρός, της θάλασσας ο δημιουργός,
για να αρχίσει ο σεισμός που θα είναι καθηλωτικός.

Η ζωή είναι μικρή, είναι και μυστηριακή,
Θέλει να κοιτάς με τα μάτια της ψυχής και λιγότερο της λογικής.
Η αληθινή η σκέψη η πραγματική είναι συνήθως η αρχική, γι’ αυτό μην σκέφτεσαι πολύ και ξεκινά την δράση με της θάλασσας την εναλλακτική.

Φωτογραφία: Sotos Con

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by