Δεν μπορώ να εξηγήσω αυτό που αισθάνομαι

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα:Stamatina Vathi

29-7-2016

Δεν μπορώ να εξηγήσω αυτό που αισθάνομαι.
Ένας κομήτης η ύπαρξή σου στην ζωή μου.
Θέλω να γίνω φωτιά να έρθω κοντά σου.
Να γίνω η φλόγα σου, ένα λουλούδι κόκκινο σαν αίμα,
να έρθω σαν μέλισσα δίπλα σου να σε γευτώ.

Η απόσταση με παιδεύει. Θέλω να βλέπω το γέλιο σου.
Το γέλιο των χειλιών σου αλλά ειδικά των ματιών σου, το αληθινό.
Τα βλέπω όμως να κλαίνε βουβά.
Πνίγεσαι, υποφέρεις, πονάς εσωτερικά. Αβάσταχτος πόνος ψυχής.

Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Πόσο θα ήθελα να σε είχα στην αγκαλιά μου.
Να χαϊδεύα το πρόσωπό σου απαλά με τα ακροδαχτυλά μου.
Να φιλαγα κάθε σημάδι σου, κάθε χαρά σου.
Να έπαιρνα τα χέρια σου μέσα στα δικά μου χέρια.
Να σε κοίταγα στα μάτια βαθιά σαν να μην υπήρχε δεύτερη φορά.

Δύο ζευγάρια μάτια σε ένα.
Να σε λάτρευα μέσα από αυτά, να γινόμουν ένα.
Να σου έδινα την δική μου αναπνοή, την ύπαρξή μου ολόκληρη, την ζωή.
Δεν θέλω να είσαι στεναχωρημενος. Θέλω να γελάς.
Να βλέπω το γέλιο της καρδιάς και τον αέρα της ξενοιασιάς.

Πως μπορεί άραγε να αισθάνομαι τόσα πολλά για έναν άνθρωπο που ξέρω τόσο λίγο, τόσο ξαφνικά.
Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να το απαντήσω αυτό.
Για αυτό αναρωτιέμαι και εγώ.
Η έλξη ατράνταχτη, σαν τυφώνας δυνατή.
Πολλά τα εμπόδια, δεν ξέρω αν μπορώ να σκεφτώ με λογική.
Αλλά προσπαθώ. Αρκεί να είσαι χαρούμενος. Να γελάς εσύ, θα γελάω και εγώ.
Και ας είμαστε μακριά. Σου δίνω δύο ολόγλυκα φιλιά.

Θα μπορούσες εσύ να είχες και όλη μου την καρδιά,
μέσα στα χέρια σου τα λατρευτά, να σπαρταρά μόνο για εσένα ειδικά.
Σου στέλνω αέρα δυνατό, θέλω να σε βλέπω χαρούμενο και όχι πνιγμένο στον δικό σου τον σκοπό.
Δεν ξέρω τι θα ανθιζε από εμάς τους δύο τελικά αλλά θα ήσουν σίγουρα ο μεγαλύτερος τυφώνας της δικής μου της καρδιάς. ?

Φωτογραφία : Panagiotis Bouras

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by