Σαν λουλούδι στα χέρια σου θέλω να αισθανθώ

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

26-8-2016

Σαν λουλούδι στα χέρια σου θέλω να αισθανθώ.
Να γίνω πέταλα απαλά που σαν αέρας θα με τινάζει η δική σου η ματιά.
Να πάω στις φλέβες της καρδιάς σου, να γίνει πιο δυνατό το άρωμα μου από την ζεστασιά του.
Την κόκκινη φλογα που ρέει με δύναμη στην ύπαρξή σου και μου δίνει την πνοή μου.

Χάνομαι, πεθαίνω στων ματιών σου το κάρβουνο.
Ένα κάρβουνο καυτό που φτάνει μέχρι της ψυχής μου τον απώτερο σκοπό.
Τραγούδι του ανέμου να με χορεύει,
πέρα δώθε με κάθε ριπή του να με τιθασεύει,
την ελευθερία μου να κυριεύει.
Μέσα σε κάμπους του κορμιού σου να χαθώ,
το άρωμα μου να σου δώσω , να λυτρωθώ.

Σημάδια από τα πέταλά μου να σου αφήσω.
Με χείλη καυτά να σε φιλήσω.
Να με παρασύρει ο δικός σου αγέρας σε όλη την πλάση σου, σε κάθε σημάδι σου, σε κάθε έκφρασή σου.
Να πέσω πάνω στου ποταμού σου την πηγή,
να με παρασύρει παραπέρα, σε όλη σου την γη.
Ένα πέταλο του λουλούδιου να γίνει ένα με την βία και την δύναμη του ποταμού.

Να φτάσω μέχρι την θάλασσα της ψυχής σου.
Να γευτώ την ουσία όλης της ύπαρξής σου.
Να γίνω ένα με όλα τα χρώματα του ουρανού σου.
Να εκραγώ στου ήλιου σου τον καημό σου.
Αποκαμωμένη και φευγάτη να χαϊδέψω τα χείλη σου,
να σου ψιθυρίσω γλυκά στου στήθους σου το προσκεφάλι.
Να πάω να καθίσω γλυκά στης καρδιάς σου την άκρη.
Να σε βλέπω, να σε θαυμάζω να γίνομαι ένα με της θωριάς σου την αγάπη.

Σε κάθε χτύπο να αναπηδάω, να λέω τραγούδια, να σε αγαπάω.
Ακόμα και εάν την φρεσκάδα μου να χάσω, θα παίρνω άρωμα από την δικιά σου την ομορφιά σου.
Ένα ροδοπέταλο που μοσχομυρίζει, γιατί πήρε άρωμα από των χεριών σου την αγάπη.
Έγινε ένα με την μυρωδιά σου, με την γλυκύτητα των χειλιών σου, την καρδιά σου.
Ένα πέταλο του αγέρα, που ταξίδεψε στης αγκαλιά σου τον αιθέρα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by