Κάθε δάκρυ της γαλάζια σταγόνα

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

9-8-2016

Κάθε δάκρυ της γαλάζια σταγόνα,
να γίνεται ένα με του ανέμου το χρώμα.
Να περάσει θάλασσες, βουνά και κάμπους,
να αναρωτιέται τι είναι ψέμα, αλήθεια ή λάθος.

Να παρασέρνει τριαντάφυλλα της αγάπης,
να τα φυλακίζει στου ουρανού το χρώμα,
σε κάθε σταγόνα να τα κάνει δικά της,
είναι διαμάντια από την καρδιά της.

Να αποζητά να τον κοιτάξει βαθιά στα μάτια,
να βυθιστεί μαζί τους, να φτάσει στης ψυχής του τα κομμάτια.
Να καταλάβει την αλήθεια που λένε,
ώστε τα μάτια της να πάψουν να κλαίνε.

Μπορεί από αυτά που κάνει να την χάσει,
αλλά θα είναι αργά γιατί η καρδιά της θα έχει σπάσει.
Θα έχει πετάξει πάνω σε ουρανούς,
θα έχει διασχίσει ωκεανούς.
Θα είναι δύο ξένοι σε παράλληλους κόσμους και δεσμούς.

Το κύμα θα έχει σκίσει,
να της θυμίζει το ψέμα, την προδοσία,
την αλμυρή από το δάκρυ γευσιγνωσία.
Μόνο τα γαλάζια τριαντάφυλλα θα θυμάται,
Θα τα έχει μαζί της όταν λυπάται.

Του έδωσε στα χέρια του την καρδιά της όλη,
την πίστη της, την ελπίδα της, το κεφάλι της να της το στηρίξουν οι δυο του οι ώμοι,
θέλησε να αφεθεί στην αγκαλιά του,
να χαθεί μέσα στα ολόγλυκα φιλιά του.

Τώρα αυτή είναι μες του αιθέρα τα χάδια,
να τις δείχνει τα μυστικά του, να της προσφέρει της λήθης το νερό από τα μυστήριά του.
Και αυτός χαμένος μες στην συνήθεια θα την θυμάται
αλλά θα νομίζει ότι βγήκε από τα παραμύθια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by