Αισθάνομαι την άμμο κάτω από τα πόδια μου

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem:Stamatina Vathi

22-7-2016

Αισθάνομαι την άμμο κάτω από τα πόδια μου.
Βλέπω τα χνάρια που αφήνω πίσω μου και το κύμα τα σβήνει. Πόσο εύκολα ίσως θα ήταν όλα αν έσβηναν τόσο εύκολα τα λόγια, οι σκέψεις, τα συναισθήματα.

Σηκώνω το κεφάλι. Βλέπω τον ουρανο.
Σύννεφα όπως συννεφένια είναι η ψυχή μου.
Πορτοκαλί, χρυσαφί, γκρι, μπλε, κίτρινο,όλα τα χρώματα σε μια τακτική αταξία.
Παίρνω χρώμα όσο μπορώ με τα μάτια να φωτίσω εμένα, το είναι μου.

Μυρίζω την θάλασσα και σιγοτραγουδώ, χορεύω στην ακροθαλασσιά με τα κύματα παρέα.
Παφλαζουν αυτά δίνοντας τον ρυθμό και εγώ χορεύω για να διώξω την στεναχώρια.
Παίρνω αέρα όσο να σκάσω και τον αφήνω, να φύγουν μαζί και οι ασχημες σκέψεις.

Αισθάνομαι, ζω. Αν ήμουν σαν την άμμο ίσως να μην γευόμουν αυτό που αισθάνομαι τώρα.
Τα χνάρια της ψυχής και της καρδιάς είναι ιστορίες και μεγαλες εμπειρίες.
Δεν μετανιώνω για τίποτα, απλά να περάσω αυτήν την κακοκαιρία.

Φύσηξε αεράκι Φύσηξε.
Κάνε σχέδια με τα σύννεφα στον ουρανό, φέρε μου νέα από εκείνον που αγαπώ.
Κυματισε θάλασσα κυματισε, δείξε μου την ένταση και την δύναμη σου.
Γίνομαι ένα μαζί σου. Δώσε μου Δύναμη, δώσε μου ένταση, δώσε μου ήχους, πάρε όλα τα άσχημα μακριά.
Ζω.Αισθάνομαι. Γεύομαι.
Ο θαλασσινός αέρας με ηρέμησε. Σου δίνω πολλά φιλιά.

Φωτογραφία: Kalliopi Lisgari

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by