Aέρα μου Θεέ, φύσα τα πανιά

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Ποίημα: Stamatina Vathi

9-6-2016

Αέρα μου Θεέ, φυσά τα πανιά, να δω μια αγκαλιά,
δυο μαύρα μάτια, σαν διαμάντια μες του ουρανού την απλοχεριά.
Θάλασσά μου δυνατή, με του ανέμου την πνοή στείλε την αγάπη μου στα πέρατα του νου και της γης.

Σύννεφα χρυσά, με του Ήλιου την μπογιά,
κρατείστε του συντροφιά και χαϊδέψτε του τα μαλλιά.
Ρυτιδούλες στην ψυχή, από της ζωής την πυγμή, τον αγώνα, την αγάπη, μες του Ήλιου το κρεβάτι.
Δύο σώματα σμιλεμένα από όνειρα και σύννεφα ανταμωμένα.

Χρυσαφένιες πινελιές, μες της ψυχής τις βροντές,
την ανάγκη, την ελπίδα την ακραία του πόθου σφραγίδα.
Στόμα με στόμα, σώμα με σώμα, στου ανέμου το χρυσαφένιο στρώμα.
Μες στα σύννεφα του πάθους, του ακραίου ίσως λάθους.

Η αγάπη είναι ένα παιχνίδι, πότε χάνει πότε κερδίζει.
Είναι για γενναίους και μοιραίους, τολμηρούς και ακραίους.
Είναι Φλόγα που θερίζει, που σε καίει και σε εκσφεδονίζει, στου ουρανού τα μονοπάτια, στης λατρείας την στράτα.
Είναι δώσιμο ψυχής αλλά και μεγάλης ανταμοιβής!!!

Φωτογραφία: Στέλιος Ρουσάκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by