Ο νους μου σε αναζητά, μέσα στου ουρανού τα χρυσαφιά

Ποίημα: Stamatina Vathi

8-9-2016

Ο νους μου σε αναζητά, μέσα στου ουρανού τα χρυσαφιά,
να σου φιλήσω την πληγή και να σε νανουρίσω στης αγκάλης μου την θαλπωρή.
Η ψυχή μου σκίζει βουνά, θάλασσες και μυστικά, να σε δει για μια στιγμή, να πιει νερό από την αθάνατη πηγή.

Πορτακολόχρυσα τα μαλλιά , μέσα στου πελάγου την ματιά,
πουλιά τα χέρια σου τα γλυκά, να με νανουρίζουν με φιλιά.
Οι ρυτίδες στην ματιά, φανερώνουν τον πόνο στην καρδιά,
στης ψυχής τα άγνωστα τα μέρη, τα σκοτεινά, που με τρόμο κρατάς κρυφά,
να σου χαϊδέψω την χαρακιά στο μάγουλο σου με χείλη απαλά, να σε νταντέψω σαν μωρό, το δικό μου αγόρι, το γλυκό.

Άγνωστε ξένε της φυγής, της εσωτερικής αναταραχής,
κοίτα στα έγκατα του νου και δώσε θάρρος του μικρού παιδιού.
Η ψυχή σου είναι αθώα και παιδικιά,
μην σε βάζει κάτω η ζωή, είσαι μια ηλιαχτίδα το πρωί.

Είσαι ένας πολεμιστής, ακριβοαδαμάντινος ελευθερωτής,
σε περιμένω να φανείς, μυαλό και καρδιά σε θέση βολής.
Μέσα στα μπράτσα σου να χαθώ, να ξαποστάσω, να ονειρευτώ και κοιτώντας σε στα μάτια να σου δωθώ.
Για εσένα γράφω τον σκοπό αυτό.

Φωτογραφία: Kostas Orologas

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by