Ένα φεγγάρι καρδιοκλέφτης, της νυχτιάς ο γλυκός αφέντης

Poem: Stamatina Vathi

16-9-2016

Ένα φεγγάρι καρδιοκλέφτης, της νυχτιάς ο γλυκός αφέντης.
Στέλνει ολόγιομες σελήνες να μου τραγουδάνε σαν σειρήνες.
Μαύρα ματιά της αβύσσου το φέγγος,
κορμοστασιά σαν μαχαιριά από ασημόσκονη ζωγραφισμένη,
χέρια δυνατά, μια αγκαλιά, μια αιωνιότητα, από μακρινούς ουρανούς ταξιδευμένη.

Σκάει το φεγγάρι σαν δυνάστης,
φωτίζει σκιές, χτυπάει καρδιές, μαγεύει όλες τις πονεμένες ψυχές.
Μαύρα μαλλιά, μια κοπελιά, μια του ονείρου γλυκιά κυρά εμφανίζεται δίπλα του, κοντά.
Μέσα από θάλασσα βγαλμένη, το φέγγος του φεγγαριού να περιμένει.
Πέφτει επάνω της σαν καταιγίδα, με τόλμη, ορμή και σαν παγίδα.
Μα σαν οι αχτίδες του την αγγίζουν φωτιά περίσσεια του χαρίζουν.

Μέσα στις καμπύλες της χαμένος, να φέγγει αιώνια ερωτευμένος.
Να την αγκαλιάζει, να την φροντίζει και αυτή το μαύρο χρώμα της αβύσσου του να φωτίζει.
Φιλιά του απείρου φεγγαρένια, μια κοπελιά μέσα στα δίχτυα του τα πλεγμένα.
Από νήμα της αγάπης καμωμένο, με ευχές και με όρκους φτιαγμένο.
Από δυνάστης και αφέντης, έγινε ο σύντροφος της στου κόσμου το μαξιλάρι.

Δύο καρδιές χτυπούν σαν ένα,
διαφορές πολλές και τεράστιες σαν έννοια.
Αλλά όταν η αγάπη τα λόγια της ζωγραφίζει,
τις αντιξοότητες καταποντίζει.
Ασημόχρυσο φεγγάρι, στου ουρανού το μονοπάτι,
με καρδιά γεμάτη πόθο, με το αλωβητό του δάκρυ.
Δάκρυ από χαρά δημιουργημένο,
με του έρωτά του το δεδομένο.
Η ευαισθησία της κυράς του είναι η δύναμη της καρδιάς του.
Τον κάνει πιο ανθρώπινο καμωμένο, πιο φωτεινό, πιο ανδρειωμένο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by