Σε έναν αραχνοϋφαντο σκοπό

Φωτογραφία της Stamatina Vathi.

Poem: Stamatina Vathi

8-10-2016

Σε ένα αραχνοΰφαντο σκοπό, ένα σώμα σαν λουλούδι τορνευτό.
Δυό χέρια ανάσες μιας ελεύθερης ψυχής,
δυο χείλη όπλα σπαθιά που σε κόβουν με ένα χαμόγελο στην στιγμή.
Βάθος αμέτρητο στην ματιά, ένα δάκρυ έπεφτε από κάθε μάτι, σταγόνα από θάλασσα και δροσερή πάχνη, ψυχρή ομορφιά.
Τα αισθήματα είχαν εδώ και καιρό παγώσει,
μια καταχνιά δυνατή τα είχε ισοπεδώσει.
Η καρδιά είχε πάψει να χτυπά,
κούκλα άψυχη σε κάθε ζωντανή του κόσμου χροιά.

Ένα πουλί αετός πέρασε από κοντά της,
της θύμισε τα χέρια πώς αγκαλιάζανε από αγάπη τα δικά της.
Πως χόρευε με τον ρυθμό από της θάλασσας το κύμα,
πως φιλούσε με τα χείλη της τα όπλα, βελούδα τότε, του αγαπημένου της την επιδερμίδα.
Πως χαμόγελο έριχνε φως σε κάθε σκοτάδι,
πως διαμάντια λαμπυρίζανε σε κάθε του γέλιου της γλυκό σημάδι.
Μια νεράιδα μέσα στο χιόνι αφημένη, από την αγάπη της καρδιάς της προδομένη.

Μια ιέρεια με μυστική κάστα φτιαγμένη,
μαθήτρια από μεγάλων δασκάλων της ζωής η ριμαγμένη.
Που πίστευε στον άνθρωπο και του έδειχνε ελπίδα,
που την μαχαίρωσαν στριφογυριστά με κοφτερή λεπίδα.
Ο ουρανός το μυστικό της το ψιθύρισε μια ημέρα,
ότι καθετί υλικό πρέπει να απαρνηθεί,
να μην φοβηθεί, με τόλμη και φοβέρα.
Να ζήσει σαν τσιγγάνα ψυχή,
να πάει όπου θέλει, να γίνει φτερό στον άνεμο,
να στριφογυρίζει σε κάθε του ουρανού σκέπη και φροντίδα, σε κάθε ειμαρμένη δροσοσταλίδα.
Να μυρίσει χώμα και αέρα μετά την βροχή,
να μάθει και άλλα μυστικά που έχει να της πει.

Να αφήσει ελεύθερο άλογο την ψυχή, να βρει την σύνδεσή της με την γη.
Γη και ουρανός μαζί, νερό άφθονο από της καρδιάς την πηγή.
Μόνο φωτιά θα χρειαστεί
και αυτή θα την βρει από ένα φιλί.
Θα είναι η φλόγα της που θα της δίνει ζέστη, που με ενέργεια του ήλιου θα την προστατεύει.
Ήλιος, γη και ουρανός, μια λάβα ενός ηφαιστείου ο υποκινητής και ο αρχηγός.
Γάργαρο γέλιο από το νερό της καρδιάς της, χώμα της γης από το σώμα της θωριάς της, αέρας από τα ολόμακρα μαλλιά της και φωτιά από τον άντρα της πυρκαγιάς της.
Έναυσμα ήταν το πέταγμα του αετού που πέρασε δίπλα της αλλά είχε αλλού τον νου.
Όταν σκεφτεί, θα καταλάβει, ότι το πεπρωμένο τον είχε υποβάλλει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by