Μέσα σε δρόμους της φωτιάς

Ποίημα: Stamatina Vathi

Μέσα σε δρόμους της φωτιάς και μονοπάτια της μοναξιάς,
έβαλλα σε πόλεμο τον νου και σε καταδίκη του ουρανού.
Κόκκινα του πάθους τα φιλιά, μα πού είναι μακρινά,
σε καράβια αλαργινά και ακριβοθώρητα φευγιά.

Αχ ουρανέ μου πορφυρέ, λατρεμένε και ονειρικέ,
δώσε μου μια σκούνα με πανιά και άνεμο κάνε τα πουλιά.
Έχω μια αγάπη του παραμυθιού, πάνω στα αστέρια του Θεού,
ένα φεγγάρι να τραγουδά και η γη να με ταρακουνά.

Στην στράτα των ποιητών, των γαλαξιών και των θεών,
μέσα σε πορφυρολαμπρα ατιά και αετοπύρινα φιλιά,
είδα έναν ήλιο φωτεινό να μου Γελα με την καρδιά,
να με αγκαλιάζει δυνατά, να με νανούριζει θαλασσινά.

Τα κύματα να μου τραγουδούν για την αγάπη να μιλούν.
Η αστραπή στην ματιά και η βροντη στη μιλιά.
Ένας κόσμος μια ματιά όλη η ζωή για δύο φιλιά,
Μέσα στου δικού μου την αγκαλιά.

Φεγγάρι την στράτα φώτισε, δώσε μου γλύκα στην ψυχή,
Φτερά στους ώμους της ζωής και ονειρόσκονη φυγής.
Φλόγα και πάγος τρομερός, ο αναπάντεχος ξεσηκωμός,
στου ωκεανού την θωριά και του ουρανού την ομορφιά.
2-6-2016
Φωτογραφία: Makis Bitos

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copyright © 2017. Web Design - Κατασκευή Ιστοσελίδας by